تعیین معیارهای زیستی نشاندهندة تنش آلودگی هوا بر درخت چنار (Platanus orientalis L.)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، دانشکده مهندسی منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان
2 دانشیار دانشکده مهندسی منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان
3 استادیار دانشکده مهندسی منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان
doi
10.22059/jne.2014.51000چکیده
افزایش نیاز به انرژی به همراه رشد اقتصادی و صنعتیشدن سبب افزایش آلودگی هوا در شهرهای بزرگ ایران شده است. آلودگی هوا با برهمزدن حالت پایدار سلولهای در معرض آن به گیاهان آسیب وارد میسازد. در این پژوهش، معیارهای گوناگون نشاندهندة تنش آلودگی هوا در سطوح مختلف شامل بیوشیمی سلول، برگ و کل تاج در درخت چنار اندازهگیری شد و ارتباط آنها با غلظت آلایندههای هوا شامل ازن، اکسیدهای نیتروژن، دیاکسیدگوگرد، مونواکسیدکربن و ذرات معلق بررسی شد. نتایج مطالعه نشان داد غلظت کلروفیلهای آ و ب در برگ چنار با افزایش غلظت ازن در هوا کاهش مییابد. در پاییز کلروفیل آ و کلروفیل ب با مونواکسیدنیتروژن همبستگی معنادار منفی (بهترتیب 69/0-=r و 72/0-=r) نشان داد. در بهار، سطح ویژة برگ با ازن و دیاکسید نیتروژن همبستگی معنادار مثبت (05/0P<) و با مونواکسیدکربن همبستگی معنادار منفی (01/0P<) نشان داد. هیچیک از ضرایب همبستگی بین شفافیت تاج و آلایندههای هوا معنادار نشد. اما نسبت مساحت تاج در تابستان با آلایندة دیاکسیدنیتروژن همبستگی معنیدار (05/0P<) مثبت نشان داد. شاخص سطح ویژة برگ معیار مناسبی از تماس گیاه با آلایندههای مختلف هوا خصوصاً در فصل بهار بود. علاوه بر آن، نسبت مساحت تاج بهتر از شفافیت تاج به آلودگی پاسخ داد و میتواند معیار مناسبی از تأثیر آلایندة دیاکسیدنیتروژن بر درخت چنار باشد. این شاخص بهدلیل آسانی و سرعت اندازهگیری آن بهوسیلة دوربین عکاسی دیجیتال معمولی و نرمافزارهای پردازش تصویر موجود از پتانسیل بالایی برای کاربرد در مطالعات مربوط به آسیب انواع تنشها بر درختان برخوردار است.