تدوین مدل ساختاری نوآوری سازمانی براساس شادی سازمانی در بین کارکنان وزارت ورزش و جوانان

نویسندگان

1 استاد گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه علامه طباطبائی (ره)، تهران، ایران.

2 استادیار گروه تربیت بدنی، واحد ملایر، دانشگاه آزاد اسلامی، ملایر، ایران

3 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران.

4 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، ایران.

doi
10.30473/arsm.2019.42890.2812
چکیده

هدف از پژوهش حاضر تدوین مدل ساختاری نوآوری سازمانی براساس شادی سازمانی در بین کارکنان وزارت ورزش و جوانان بود. این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی بوده که داده‏های آن به­شیوه میدانی و با استفاده از پرسش­نامه جمع‏آوری گردید. جامعه آماری پژوهش کلیة کارکنان وزارت ورزش و جوانان بودند (890 =N)؛ که با توجه به جدول کرجسی و مورگان 396 نفر با روش نمونه‏گیری تصادفی به‌عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار اندازه‏گیری جمع‏آوری داده‏ها شامل دو پرسش­نامه نوآوری سازمانی جیمنز و همکاران (2008) و پرسش­نامه شادی سازمانی هیل و آرگیل (2002) بود. روایی صوری پرسش­نامه‌ها توسط 15 نفر از اساتید مدیریت ورزشی تأیید گردید و پایایی آن‌ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ در یک نمونه اولیه 30 نفره برای پرسش­نامه نوآوری سازمانی و شادی سازمانی به-ترتیب 928/0 α= و 94/0 α= گزارش شد. داده‏ها با استفاده از روش مدل معادلات ساختاری از طریق نرم‏افزار SPSS23 و LISREL8.5 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج مدل ساختاری نوآوری سازمانی براساس شادی سازمانی نشان داد که تمامی سؤالات به‌جز سؤالات 6 و 13 دارای اثر معناداری در مدل ارائه شده می‌باشند (01/0>P). شاخص‌های برازش مدل ساختاری از برازندگی مناسبی برخوردار است و نوآوری سازمانی توانسته اثر معناداری بر شادی سازمانی کارکنان وزارت ورزش و جوانان داشته باشد (01/0>,p 19/11=, t64/0=β).