Metaphysics of Logical Realism
نویسندگان
1 استادیار گروه فلسفه، دانشگاه تبریز
doi
چکیده
با اینکه اغلب به غلط تصور می شود که فلسفۀ تحلیلی، به عنوان یک جنبش ضد-متافیزیکی، هیچ ارتباطی با متافیزیک ندارد، اما دلایل خوبی وجود دارند که بر اساس آن می توان تمایلات متافیزیکی فیلسوفان تحلیلی را تصدیق نمود و متعاقباً ماهیت ضد-متافیزیکی فلسفه تحلیلی را در تمام مراحل شکل گیری اش به حداقل رساند. چون فلسفه تحلیلی یک جنبش تاریخی است که ماهیت اصلی آن در چند مرحله شکل یافته است، لذا با پیگیری این مراحل به راحتی می توان تمایلات متافیزیکی موجود در هر یک از این مراحل را به تصویر کشید. در این میان، رئالیسم منطقی به عنوان مرحله نخست فلسفه تحلیلی از این قاعده مستثنی نیست و تمایلات متافیزیکی موجود در آن علناً خود را به صورت اصل های متافیزیکی درباره کثرت هستومندها، ماهیت نهایی واقعیت و ساختار منطقی جهان نشان می دهند. بنابراین، در این مقاله پس از توضیح نسبتاً کامل رئالیسم منطقی، ادعا می شود با اینکه رئالیست های منطقی متافیزیک فلسفه سنتی قبل از خود را انکار می کنند اما به جای آن نوع جدیدی از متافیزیک را مطرح می کنند که به متافیزیک منطق مشهور است و اهداف متافیزیکی را از طریق ابزارهای منطقی پیگیری می کند. در نتیجه، مقاله حاضر این نوع از متافیزیک را در قالب افلاطونگرایی سمانتیکی بولتسانو، افلاطونگرایی کثرت باور فرگه و راسل، اتمیسم کثرت باور راسل و اتمیسم منطقی ویتگنشتاین اول به تصویر می کشد.
