شیرینسازی آب دریای خزر با نانوذرات سیلیس برای مصارف کشاورزی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد محیطزیست، دانشکدۀ محیطزیست و انرژی، واحد علوم و تحقیقات تهران
2 استاد دانشکدۀ محیطزیست و انرژی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی
3 استادیار دانشکدۀ محیطزیست و انرژی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22059/jne.2014.36631چکیده
در سالهای اخیر رشد سریع جمعیت کرۀ زمین و به دنبال آن استفادۀ بیش از حد از منابع آب شیرین جهان را با بحران کمبود آب شیرین مواجه کرده است. در سواحل شمالی کشور، با وجود اراضی وسیع کشاورزی و کاهش شدید سطح آبهای زیرزمینی، تاکنون اقدامات جدی درزمینۀ شیرینسازی آب دریای خزر در مقیاس وسیع انجام نشده است. در این تحقیق شیرینسازی آب دریای خزر برای مصارف کشاورزی با نانوذرات سیلیس با قطر ذرات کوچکتر از 50 نانومتر بررسی شده است. با انجامدادن آزمایشهای اولیه، مقدار هریک از پارامترهای مورد مطالعه شامل هدایت الکتریکی، سدیم، پتاسیم، کلسیم، منیزیم و کدورت آب دریای خزر اندازهگیری شد و سپس با استفاده از دستگاه جار تست دوزهای گوناگون نانوذرات سیلیس و محدودۀ وسیعی از اسیدیتهها آزمایش شد. نتایج این تحقیق نشان داد که مقدار دوز 45/0 گرم بر لیتر نانوذرات سیلیس مقدار دوز بهینه و 10=pH مقدار اسیدیتۀ بهینه برای شیرینسازی آب دریای خزرند. همچنین، نتیجۀ این تحقیق حاکی از اثر فوقالعادۀ نانوذرات سیلیس بر غلظت پارامترهای مورد مطالعه است و مقدار غلظت هریک از آنها، بهخصوص مقادیر سدیم و پتاسیم که از مهمترین عوامل شوری آباند، را به زیر حد تشخیص رسانده است.