ارزیابی کیفیت آبهای زیرزمینی دشت قزوین از نظر شاخصهای خورندگی و رسوبگذاری بهمنظور استفاده از سامانههای آبیاری قطرهای
نویسندگان
1 دانشگاه گیلان
2 کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب، گروه مهندسی آب، دانشکدة علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
doi
چکیده
کیفیت آب در آبیاری قطرهای برای جلوگیری از رسوبگذاری و خوردگی اجزای سامانه بسیار مهم است. در کشور بیشتر از منابع آب زیرزمینی در آبیاری قطرهای استفاده میشود. استان قزوین یکی از استانهایی است که با مشکل کمآبی مواجه شده است. لذا استفاده از آبیاری قطرهای مورد توجه کشاورزان قرار گرفته است. هدف از مطالعه حاضر بررسی کیفیت آبهای زیرزمینی با توجه به دو خاصیت رسوبگذاری و خورندگی است. برای این منظور از شاخصهای لانژیلیر (LSI)، رایزنر (RSI) و پوکوریوس (PSI) برای تعیین خاصیت رسوبگذاری و خورندگی آبهای زیرزمینی منطقه مورد مطالعه استفاده شد. سپس از زمینآمار برای تهیه نقشههای پهنهبندی از شاخصها استفاده شد. در ادامه روند زمانی تغییرات این شاخصها بررسی شد. با توجه به نتایج شاخص LSI با استفاده از کریجینگ معمولی، بیشتر مساحت محدوده دشت قزوین در بازه 0 تا 2 قرار دارد که نشان از رسوبگذاری کم، متوسط و در برخی از سالها رسوبگذاری زیاد آبهای زیرزمینی میباشد. همچنین با توجه به نتایج شاخص RSI بیشتر مساحت محدوده دشت در بازه 6 تا 7 قرار دارد که نشان از خورندگی کم آبهای زیرزمینی میباشد. بر اساس نتایج کریجینگ شاخص با توجه به شاخص LSI، مساحت 80 تا 100 درصد منابع آب زیرزمینی قزوین بیش از حد آستانه میباشد. همچنین نتایج شاخص RSI، بیشترین درصد مساحت محدوده مطالعاتی، 80 تا 100 درصد بیش از حد آستانه قرار دارد. بنابراین، در پهنههایی که مشکل رسوبگذاری وجود دارد برای جلوگیری از گرفتگی قطرهچکانها اقداماتی نظیر اسیدزنی به آب آبیاری یا آبشویی دورهای با اسید توصیه میشود.