مطالعه میزان تغییرات مدول یانگ و مقاومت شکست در ساختارهای کامپوزیت پلیمری دوتایی بر پایهی پلییورتان براساس بارگذاری تنش-کرنش جهت کاربرد در مهندسی بافت عروق خونی
نویسندگان
1 مهندسی شیمی و زیست پزشکی، گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
2 دانشیار مهندسی شیمی و زیست پزشکی، گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
3 استادیار مهندسی پزشکی، گروه مهندسی پزشکی، دانشکده مهندسی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران.
4 استاد مهندسی شیمی، گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
doi
10.22060/mej.2019.16159.6288چکیده
بیمارى عروق کرونر قلب از مهمترین بیمارىهاى قلبی و عروقی است. پیوند اتوگرافت درمان متداول این بیمارى است که در بعضی بیماران به دلایل مختلف قابل استفاده نیست. از این رو داشتن جایگزین هاى مطلوب در این زمینه امرى ضرورى است. ساختارهاى نانوالیافی به دلیل توانایی بالا در شبیه سازى ماتریس برونسلولی و ایجاد تطابق بین خواص مکانیکی در داربست هاى رگی مصنوعی با عروق طبیعی، به عنوان بسترهاى بالقوه جهت کاربردهاى مهندسی بافت عروق مطرح می شوند. هدف اصلی پژوهش پیشرو ساخت و بهبود خواص مکانیکی داربست هاى رگی مصنوعی با ساختارهاى کامپوزیت دوتایی، با استفاده از نانوالیاف پلیمرهاى پلی یورتان، پلی اتیلن ترفتالات و پلی کاپرولاکتون به روش الکتروریسی آمیخته می باشد. تمام ساختارها از نظر ریخت شناسی و خواص مکانیکی مورد ارزیابی قرار گرفته اند. محدودهى تغییرات تنش و مدول یانگ در ساختارهاى پلیکاپرولاکتون/ پلییورتان و پلی اتیلنترفتالات/ پلی یورتان به ترتیب٣٩ /٠ ±٦٦ /٢ تا٢٠ /٣ ±٠٥ /٩١ و٠٩ /٠ ±١٨ /٣ تا٤٢ /٣ ± ٣٢ مگاپاسکال است. همچنین محدوده تغییرات میانگین قطر الیاف و تخلخل در ساختارهاى کامپوزیتی به ترتیب (٤٩ ± ٣٤٣ تا ٣٨ ± ٢٨٣ نانومتر) و (١٢/٣ ±٦٠ /٨٥ تا٧٠ /١ ±٠ /١٨ درصد) گزارش شده است. بررسی ساختار و خواص مکانیکی داربست هاى ساخته شده نشان می دهد ساختار کامپوزیتی طراحی شده و بخصوص ساختار پلی اتیلن ترفتالات/ پلی یورتان می تواند دستاورد مناسبی جهت کاربردهاى مهندسی بافت عروق خونی باشد.
