نگاه انتقادی گادامر به هوسرل
نویسندگان
1 استادیار گروه فلسفه، دانشگاه تبریز
doi
چکیده
هوسرل، علاوه بر دیلتای و هایدگر، یکی از کسانی است که گادامر در "حقیقت و روش" بارها به وی اشاره نموده و از اندیشه هایش تاثیر پذیرفته است. مواجهه گادامر با هوسرل، علی رغم عظمت او در نزد گادامر و تاثرش از وی، همواره مواجهه ای هرمنیوتیکی بوده است. گادامر با نقد و بررسی عناصر پدیدار شناسی هوسرل در صدد انکشاف ناگفته های اوست. شمار اندکی از فلسفه ورزان و اهل تتبع در عالم به نسبت و رابطه این دو فیلسوف پرداخته اند و در بین این شمار کم، آنچه بیشتر مد نظر بوده تاثرات گادامر از هوسرل بوده است و نه دیدگاه های انتقادی گادامر نسبت به هوسرل. در عوض، هدف این مقاله آشکار کردن و برجسته نمودن اندیشههای انتقادی گادامر نسبت به مفاهیم کلیدی پدیدارشناسی هوسرل است؛ مفاهیمی همچون ذهنیت استعلایی، ادراک صرف، اندرهم ذهنی، شکاف بین ماهیات و واقعیات، و اگوی دیگر. ضمن نشان دادن وجوه انتقادهای گادامر بر این مفاهیم، به عیان خواهیم دید که وی با وفاداری به سلوک هرمنیوتیکی خود صرفا در صدد باز گویی اندیشه های هوسرل نیست بلکه به پشت اندیشه های او رفته و با نقد آنها نا گفته ها را بیان نموده و افق جدیدی را گشوده است.