نقش مادۀ آلی در کارایی گیاهپالایی نهالهای سپیدار در خاک آلوده به فلز کروم (VI)
نویسندگان
1 استادیار دانشکده کشاورزی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین
doi
10.22059/jne.2013.36330چکیده
فلز کروم، بهدلیل کاربرد گسترده در صنعت، آلایندهای جدی برای محیطزیست شناخته شده است. گیاهپالایی روشی کارا، اقتصادی و سازگار بهلحاظ زیستی برای پالایش خاکهای آلوده است. تحقیق حاضر با هدف بررسیتوانایی استخراج فلز کروم (VI) از خاک آلوده با قلمههای ریشهدار یکسالۀ سپیدار و در حضور کوکوپیت، خاکبرگ و پیتماس بهمثابۀ مواد آلی اجرا شد. سه بستر کاشت بهبودیافته (خاک و کوکوپیت، خاک و خاکبرگ، خاک و پیتماس) با استفاده از مواد آلی مذکور و یک بستر خاک (بهمثابۀ شاهد) تهیه شد. چهار غلظت فلز کروم (VI) شامل صفر، 50، 100 و 150 میلیگرم بر کیلوگرم بهصورت نمک دیکرومات پتاسیم به بسترهای کاشت اضافه شد. در پایان فصل رویش، نمونهها هضم شدند و مقدار فلز کروم در اندامهای گیاهی (ریشه، ساقه و برگ) اندازهگیری شد. بسترهای کاشت بهبودیافته توانستند مقدار جذب کل فلز کروم توسط گیاه را در مقایسه با بستر کاشت شاهد تا نزدیک به دو برابر ارتقا دهند. بیشترین و کمترین مقدار جذب کل (64/54 و 81/2 µg gr-1) بهترتیب در حضور کوکوپیت در سطح آلودگی 100 میلیگرم بر کیلوگرم و خاک در سطح آلودگی صفر مشاهده شد. استفاده از کلاتکنندههای شیمیایی در جهت افزایش حلالیت فلزات و ارتقای کارایی گیاهپالایی آثار زیستمحیطی متعددی بههمراه دارد. نتیجۀ تحقیق حاضر بهمثابۀ یافتهای سازگار با طبیعت میتواند برای کمک به فرآیند گیاهپالایی مطرح باشد.