بررسی پیوند با زوایای منفرجه برای کاهش شکست فیستول با استفاده از مدلسازی عددی
نویسندگان
1 دانشجوی دانشگاه تربیت مدرس
2 تربیت مدرس
3 تربیت مدرس
doi
10.22060/mej.2019.15775.6199چکیده
با توجه به نقش تعیین کنندهی زاویهی پیوند در کارایی فیستول برای دیالیز، پیوندهای منفرجه با زوایای 90 ، 120 ، 135 و 145 طراحی و شبیهسازیشده و نتایج، ازنقطه نظر الگوهای جریان در محل پیوند و تنش برشی در دیوارهی فیستول مورد ارزیابی قرار گرفتند. در این پژوهش، جهت مقایسهی نتایج در فیستول از دو مدل خون نیوتونی و غیر نیوتونی با مدل کاریو استفادهشده و در دبی بیشینه و متوسط از منحنی ضربانی خون )به ترتیب در دبی جریان در زمان 0/2 ثانیه و 4/ 0 ثانیه( مدلسازی شدند. در زاویهی 90 درجه، ابعاد گردابههای تشکیل شده، به علت جدایش جریان در هنگام عبور از محل پیوند، بهطور محسوسی بزر گتر از زوایای منفرجه میباشند و درنتیجه احتمال گرفتگی در محل جریان به شدت افزایش مییابد؛ بنابراین ازنقطه نظر الگوی جریان، زاوی هی 90 درجه پیوند مناسبی برای ایجاد فیستول نیست. در زوایای منفرجه ابعاد این گردابهها بسیار کوچکتر میشوند و در این صورت زوایای منفرجه انتخاب بهتری محسوب میشوند. ازنقطه نظر تنش برشی بیشینه، پیوند با زوایای منفرجه نسبت به پیوند با زاویهی 90 درجه، مقادیر تنش برشی بیشینهی کمتری دارند. محدودهی درگیر در تنش برشی بیشینه در پیوند با زاویهی 90 درجه بسیار بزرگتر از محدودهی پیوند با زوایای منفرجه میباشد؛ بنابراین احتمال بروز ترومبوز )عامل اصلی شکست فیستول( در آن بسیار بیشتر است. در این شبیهسازی نتایج مربوط به مدلهای نیوتونی و غیر نیوتونی بسیار به هم نزدیک بوده و مدل غیر نیوتونی، مقادیر تنش برشی را کمی بیشتر پیش بینی کرده است.