اخلاق و نظریه نفس در اندیشه استیچ؛ آوردگاه روانشناسی اخلاق و علوم شناختی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد فلسفه دین، دانشگاه تهران
2 استاد گروه فلسفه، دانشگاه تهران
doi
چکیده
استیفن استیچ، یکی از نامدارترین روانشناسان و فیلسوفان حوزههای اخلاق و ذهن است. وی با بهرهگیری و تلفیق سنتهای روانشناسانه و فلسفی در حوزههای مذکور به مرجع بسیاری از پژوهشهای معاصر در روانشناسیِ اخلاق و فلسفة ذهن بدل گشته است. پژوهش حاضر با ادعای اینکه نفسشناسی، جهان شناسی و خداشناسیِ فیلسوفان، سامان نظریة اخلاق آنان را برخواهد ساخت، به تاثیر نظریة نفس استیچ در نظرگاه اخلاقیِ وی خواهد پرداخت. براین اساس، نخست به تحلیل فرااخلاقِ نظریة اخلاق وی در دو ساحت معرفتشناسی و وجودشناسی پرداخته و سپس با ارزیابیِ نفسشناسیِ وی، در صدد یافتن نسبتهای مابعدالطبیعی میان نفسشناسی و نظریة اخلاقِ وی برخواهیم آمد. در پایان با اشاره به اینکه تلقیِ غیردوگانهانگار و شناختیِ استیچ در نفسشناسی، چگونه ساحتهای یادشده را متاثر نموده، به نگرش وی مبنی بر گذار از روانشناسیِ متعارف اخلاق به روانشناسیِ شناختی و رهیافتهای آزمایشگاهیِ وی در سامانِ نظریة اخلاق خواهیم پرداخت.