بررسی عددی تاثیر مکان قرارگیری دمنده بر بیشینه دما و گسترش جریان دود در آتش سوزی داخل تونل ها
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه مهندسی مکانیک، دانشگاه خیام، مشهد، ایران
2 مکانیک، دانشکده مهندسی؛ دانشگاه خیام
doi
10.22060/mej.2019.16048.6261چکیده
طراحی یک سیستم تهویه اضطراری کارآمد یکی از راهکارهای اصلی مقابله با پدیده خطرناک آتشسوزی در تونل است. یکی از مهمترین پارامترها در مبحث کنترل دود، سرعت بحرانی تهویه میباشد. در کار حاضر پارامتری به نام دبی حجمی بحرانی معرفی میشود که بیانگر حداقل دبی حجمی میباشد که از برگشت دود به بالادست آتش جلوگیری میکند. در این تحقیق با استفاده از نرم افزار اف دی اس آتشسوزی داخل تونل شبیهسازی شده و بررسی تأثیر مکان قرارگیری دمنده بر بیشینه دما، گسترش جریان دود و دبی حجمی بحرانی در آتشسوزی داخل تونلها مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان میدهد که مکان قرارگیری دمنده تأثیر چشمگیری روی سرعت بحرانی و دبی حجمی بحرانی دارد. دبی حجمی بحرانی با قرارگرفتن سیستم دمنده در نیمه بالایی سطح مقطع نسبت به شرایطی که در کل مقطع تونل جریان یکنواخت ایجاد میکند، در نرخهای مختلف رهایش حرارت، حداقل 11 درصد کمتر است. همچنین به منظور بررسی دقیقتر، با ایجاد شرایط متنوع در سیستم دمنده، اثر ارتفاع منبع آتش نیز بر روی دبی حجمی بحرانی تحقیق شده است. نتایج نشان میدهد که افزایش ارتفاع منبع آتش تأثیر چندانی بر روی دبی حجمی بحرانی و سرعت بحرانی نخواهد داشت. در بررسی فاصله طولی سیستم دمنده از منبع آتش نیز در شرایطی که برگشت جریان دود وجود دارد، نتایج نشان میدهد نزدیک شدن سیستم دمنده به منبع آتش منجر به کاهش طول جریان برگشتی دود و افزایش بیشینه دما خواهد شد.
