روش پژوهش هایدگر در کتاب وجود و زمان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فلسفه، دانشگاه قم
2 دانشیار گروه فلسفه، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مارتین هایدگر موضوع فلسفهی خود را وجود قرار میدهد و معتقد است این موضوع در تاریخ تفکر مورد غفلت قرار گرفته و باید توجه خود را به آن معطوف داشت . وی اساس تفکر خود را توجه به هستی و پرسش از وجود میداند ولی نقطهی آغاز و روش پژوهش او متفاوت است . او برای این کار از وجود خاص انسان (دازاین) شروع میکند که پرسش از وجود ، از ویژگیهای اساسی اوست . روش وی که به پدیدارشناسی هرمنوتیکی معروف شده است با روشهای استدلالی فلاسفهای چون دکارت و کانت و روش کشف و شهود عرفانی و نیز روش پدیدارشناسی استعلایی هوسرل کاملاً تفاوت دارد . در این روش ، رابطهی انسان ( دازاین ) با ساختارهای وجودی او و نحوهی وجود خاص او مورد تحلیل قرار گرفته و به معنی وجود تقرب حاصل میگردد . روش وی میتواند در فلسفه و عرفان اسلامی الهام بخش باشد .
