بررسی تغییرات زمانی غلظت PM10 و تأثیر پارامترهای هواشناسی بر آن طی سال های 1389-1384

نویسندگان

1 کارشناس ارشد مهندسی منابع طبیعی _ محیط‌زیست، دانشگاه تهران

2 استاد، دانشکدۀ پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران

3 استاد، دانشکدۀ پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران

4 استاد، دانشکدۀ پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران

doi
10.22059/jne.2013.35407
چکیده

ی پدیدۀ گرد و خاک و تولید ذرات معلق (PM10) یکی از پدید‌ه‌های جوی مناطق خشک و نیمه‌خشک و یا مناطق هم‌جوار با این گونه نواحی است که مخاطرات زیست‌محیطی زیادی به همراه دارد. هدف این تحقیق بررسی تغییرات غلظت زمانی PM10 طی سال‌های 1384- 1389 و بررسی تأثیر پارامترهای هواشناسی بر غلظت آن است. اطلاعات هواشناسی ایستگاه سینوپتیک کرمانشاه طی دورۀ آماری 1384- 1389 و نمونه‌های غلظت PM10 از ایستگاه کنترل کیفی هوا در کرمانشاه به‌صورت هم‌زمان جمع‌آوری شدند و سپس به منظور تحلیل داد‌ه‌ها از نرم‌افزار EXCEL و SPSS استفاده شد. نتایج حاصل از بررسی تغییرات زمانی غلظت PM10نشان می‌دهد ماه تیر حداکثر غلظت و ماه دی حداقل مقدار را به خود اختصاص داده است. درنهایت، بررسی تغییرات سالانۀ PM10 حاکی از آن است که بیشترین غلظت PM10 متعلق به سال 1388 بوده است. هم‌چنین، نتایج حاصل از این بررسی نشان می‌دهد که متغیرهای رطوبت نسبی، بارندگی و درصد باد آرام با PM10 رابطۀ معکوس و متغیرهای دما، درصد باد غالب و سرعت باد غالب با آن رابطۀ مستقیم دارند. بنابراین، می‌توان گفت که پارامترهای هواشناسی، غلظت PM10 را تا حد زیادی تحت تأثیر قرار داده‌اند.