بررسی ریزساختار و خواص مکانیکی اتصال اینکونل 738 به روش لحیمکاری درز پهن با استفاده از اینکونل 7
نویسندگان
1 گروه مهندسی مواد، دانشکده مهندسی معدن و متالورژی ، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
2 صنعتی امیرکبیر*مهندسی معدن ومتالورژی
3 امیرکبیر-معدن و متالورژی
4 شریف-مهندسی و علم مواد
doi
10.22060/mej.2019.15630.6171چکیده
در این تحقیق، اتصال اینکونل 738 به روش لحیمکاری درز پهن با استفاده از اینکونل 718 به عنوان پودر با دمای ذوب بالا و پودر لحیمکاری با دمای ذوب پایین دارای بور و سیلیسیم در مقادیر 30 ،40 و 50 درصد مورد بررسی قرار گرفت. استفاده از اینکونل 718 به دلیل دمای ذوب بالاتر از فلز پایه امکان افزایش دمای لحیمکاری را فراهم کرد که باعث کاهش قابل توجه مقدار تخلخل شد. کاهش مقدار پودر با دمای ذوب پایین، مقدار فاز یوتکتیک در منطقه اتصال را به مقدار قابل توجهی کاهش داد. پهنای منطقه اتصال با افزایش مقدار پودر با دمای ذوب پایین افزایش یافت. دو منطقه در مرز بین فلز پایه و اتصال دیده شد. در مجاور منطقه اتصال، بور از طریق مرزدانه به فلز پایه نفوذ کرد و باعث ذوب مرزدانه شد. مرزدانه به صورت همدما منجمد شد و دو منطقه انجماد همدما و منطقه جامد نفوذی در مرز اتصال مشاهده شد. با فاصله گرفتن از مرز اتصال، مقدار بور که تنها از طریق نفوذ حالت جامد در مرزدانههای فلز پایه ممکن است نفوذ کند، کاهش یافت. عملیات حرارتی پیرسختی تأثیر زیادی بر توزیع فازها نداشت، اما مورفولوژی فازها تا حدی تغییر کرد. با عملیات حرارتی سختی اتصال تغییر زیادی نداشت و تا حدی سختی مناطق مختلف به هم نزدیک شد. استحکام برشی با افزایش درصد پودر با دمای ذوب پایین به دلیل افزایش مقدار فاز ترد یوتکتیکی کاهش یافت. فاز ترد یوتکتیکی با ساختار کشیده مکان مناسبی برای رشد ترک ایجاد میکند و استحکام شکست را بهشدت کاهش میدهد.