تهیه کامپوزیت پلیاستایرن - نشاسته به روش اکستروژن مذاب و ارزیابی خواص مکانیکی، حرارتی و زیست تخریبپذیری آن
نویسندگان
1 مجتمع پتروشیمی تبریز
2 تبریز-مهندسی شیمی
3 29 Bahman Blvd.
doi
10.22060/mej.2019.15791.6204چکیده
در این تحقیق کامپوزیتهای پلیاستایرن معمولی و نشاسته به همراه گلیسیرول به عنوان پلاستی سایزر طی فرآیند اختلاط مذاب در یک اکسترودر دو پیچه در نسبتهای مختلف نشاسته و گلیسیرول تهیه شدند. جهت ارزیابی خواص مقاومت ضربه و دمایی کامپوزیتها، از آزمونهای مقاومت ضربه آیزود، شاخص جریان مذاب و دمای نرمشدگی وایکات استفاده شد. همچنین، برای بررسی برهمکنش بین اجزاء کامپوزیتها، از آنالیز میکروسکوپ الکترونی روبشی و برای بررسی پایداری حرارتی و فرآیند تخریب، نمونههای تهیه شده تحت آنالیز وزنسنجی گرمایی قرار گرفتند. در نهایت، جهت بررسی خواص زیست تخریب پذیری، نمونهها به مدت 12 هفته در زیر خاک دفن شده و تغییرات وزن آنها طی دورههای دو هفتهای اندازهگیری شد. آزمون شاخص جریان مذاب نشان داد که افزودن نشاسته و گلیسرول به پلیاستایرن به ترتیب منجر به افزایش و کاهش ویسکوزیته مذاب نمونهها میشود. نتایج تخریب زیستی و آنالیز میکروسکوپ الکترونی روبشی نشان دادند که سرعت تخریب نمونهها علاوه بر مقدار درصد وزنی نشاسته موجود در کامپوزیتها، به کیفیت پخش ذرات نشاسته نیز وابسته است. در صورت پخش یکنواخت نشاسته در ماتریس پلیاستایرن معمولی، دسترسی میکرواورگانیسمها به نشاسته محدود شده و سرعت تخریب کاهش مییابد. نتایج آزمون آیزود با ناچ عدم وابستگی مقاومت ضربه نمونهها به درصد نشاسته را نشان داد.
