تبیین ارتباط میان تمرکز نداشتن، مشارکت کارکنان و ظرفیت جذب در نوآوری و عملکرد سازمانی

نویسندگان

1 استاد، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

3 دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

doi
چکیده

در عصر حاضر، نوآوری و عملکرد آن ضرورتی اجتناب‌ناپذیر در بسیاری از سازمان­ها به‌شمار می­آید. تمرکز نداشتن‌ شرکت­ها را قادر می­سازد به‌سرعت به نیازهای در حال تغییر بازار، مشتری و فناوری پاسخ دهند. مشارکت کارکنان نیز منجربه ایجاد پویایی در سازمان می­شود و ازطرفی ظرفیت جذب به‌عنوان یک شاخص مهم، شرکت­ها را قادر می­سازد دانش را برای حفظ مزیت رقابتی به‌دست آورند؛ جذب و تغییر دهند و از آن بهره برداری کنند. بنابراین هدف پژوهش این است که جنبه­ های سازمانی مانند تمرکز نداشتن، مشارکت کارکنان، ظرفیت جذب و آثار متقابل آنها را بر عملکرد نوآوری و عملکرد کسب­وکار بررسی کند. روش پژوهش حاضر به‌صورت پیمایشی- تحلیلی و با استفاده از پرسشنامه انجام شده است. پایایی پرسشنامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ که مقدار آن 0/943 به‌دست آمد و روایی بر‌اساس سنجش اعتبار محتوا و فرمول لاوشه (CVR) تأیید شد. با استفاده از نمونه­ گیری تصادفی از جامعه آماری که شامل کارکنان اداره کل واگن­ ها است، تعداد 50 پرسشنامه تکمیل‌شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS بررسی شد. یافته­ های پژوهش نشان می­دهد تمرکز نداشتن، مشارکت کارکنان و ظرفیت جذب با عملکرد نوآوری رابطه معنادار مثبت دارد و عملکرد نوآوری نیز بر عملکرد کسب­ وکار مؤثر است.