اخلاق در پدیدهشناسی هوسرل
نویسندگان
1 استادیار گروه فلسفه دانشگاه زنجان
doi
چکیده
هوسرل با آغاز از جهان آگاهی اگو و تاکید بر باقی ماندن در این قلمرو، متهم به نادیده گرفتن غیریت مطلق «دیگری» و تقلیل آن به حضور آگاهی است. در واقع وی با تقلیل «دیگری» اخلاق را از دست میدهد و بنابراین خشونت را در گفتمان پدیدهشناسی نهادینه میکند. در این مقاله ابتدا به جوانب مختلف این نقد بنیادین می پردازیم، و در ادامه با ارائهی خوانشی از هوسرل تلاش می کنیم از او در مقابل این نقد دفاع کنیم. هوسرل در آغاز به خاطر مقتضیات آموزشی و به خاطر پیچیدگی مطالب، پدیده شناسی را به گونه ای طرح می کند که مستعد چنین نقدهایی است، اما در ادامه تأکید می کند که باید پدیده شناسی را از بعد تجربی آن رها کرد و به شیوه ای ایده تیک آن را پیش برد. نشان خواهیم داد که با قرار دادن پدیده شناسی در قلمرو ایده تیک اش می توان به این نقدها پاسخ داد.