مدل سازی مطلوبیت زیستگاه تابستانه خرس قهوه ای (Ursus arctos syriocus) در منطقه حفاظت شده البرز جنوبی
نویسندگان
1 استادیار گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران
2 کارشناس ارشد زیستگاه ها و تنوع زیستی، دانشکده محیط زیست و انرژی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران
3 استاد گروه محیط زیست، دانشکده محیط زیست و انرژی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران
doi
10.22059/jne.2012.29605چکیده
در این مطالعه با استفاده از رویکرد تحلیل عاملی آشیان بوم شناختی و جمع آوری دادههای میدانی، مدل مطلوبیت زیستگاه خرس قهوه ای که بزرگترین گوشتخوار ایران است در بخش جنوبی منطقه حفاظت شده البرز مرکزی به مساحت 106688 هکتار تهیه شد. این پژوهش با هدف شناسایی عوامل موثر بر مطلوبیت زیستگاه و تعیی مناطق مطلوب برای خرس قهوه ای در سطح منطقه شروع شد و نتایج نشان داد که در فصل تابستان خرس قهوهای به ارتفاعات بالا و دامنههای شمالی تمایل داشته و از مناطق صخرهای، روستاها و جاده دوری می کند. همچنین، خرس قهوهای مناطق نزدیک به آب و نزدیک به دامداریها را به سایر مناطق ترجیح می دهد، که نشان دهنده وابستگی گونه به منابع آب و احتمالاً استفاده خرس از دام به عنوان یک منبع غذایی است. نقشه مطلوبیت زیستگاه تهیه شده نشان می دهد که بیشتر مناطق مطلوب در بخش شمالی این منطقه قرار گرفته و نزدیک به 10 درصد کل منطقه، زیستگاه مطلوبی برای خرس به شمار می رود.