رهیافتی پدیدارشناسانه به واکنشهای رفتاری و مقابلههای پزشکان مبتلا به کووید-19
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری مشاوره، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 گروه مشاوره دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران
doi
10.22038/mjms.2021.18514چکیده
مقدمه: پزشکان و پرستاران در خط اول مبارزه با بیماری کووید-19 میباشند. این پژوهش با هدف شناسایی واکنشهای رفتاری و مقابلههای پزشکان بهبود یافته از بیماری کووید-19 انجام شد.روش کار: در پژوهش حاضر از شیوه پدیدارشناسی استفاده شد. جامعه این پژوهش شامل کلیه پزشکان بهبودیافته از بیماری کووید-19 در بیمارستان شهید صدوقی یزد در بازه زمانی اسفند 98 تا خرداد 99 بود. نمونه گیری به صورت هدفمند انتخاب و از طریق مصاحبههای عمیق نیمه ساختاریافته مورد مطالعه قرار گرفتند و نمونه گیری تا اشباع نظری ادامه پیدا کرد. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از روش کلایزی استفاده شد.نتایج: تجزیه و تحلیل دادهها منجر به شناسایی 2 مضمون اصلی، 8 مضمون فرعی و 30 مفهوم اولیه گردید. مضمون اصلی نخست «واکنشهای رفتاری کارآمد» بود. واکنشهای رفتاری کارآمد شامل مجموعه واکنشهایی بود که مضمونهای فرعی 1- خود مدیریتی، 2- رفتارهای حمایتگرانه، 3- مدیریت روابط، 4- مقابلههای کارآمد هیجان محور و 5- مقابله مساله محور را دربر میگرفت. مضمون اصلی دوم «واکنشهای رفتاری ناکارآمد» بود. واکنشهای رفتاری ناکارآمد شامل مجموعه واکنشهایی بود که مضمونهای فرعی 1- رفتارهای اجتنابی، 2- رفتارهای مرضی و 3- تمرد و کاهلی را شامل میشد.نتیجه گیری: در مجموع نتایج این پژوهش نشان داد که تجربه پزشکان مبتلا به کووید-19 دارای پیامدهای سخت و ناگوار و بعضاً رشد محوری است که در دو محور اصلی واکنشهای رفتاری کارآمد و و واکنشهای رفتاری ناکارآمد دسته بندی شد. این مقاله رهیافتی برای ادامه بررسی واکنشهای روانشناختی و تدوین پروتکلهای مداخلاتی روانشناختی میباشد.