ارزیابی یکپارچه سامانههای منابع آب مبتنی بر نگرش سیستمی
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی دانشگاه باهنر کرمان
2 دانشیار / گروه مهندسی منابع آب، دانشگاه تربیت مدرس، تهران.
doi
چکیده
یکی از مهمترین مراحل برنامهریزی مدیریت یکپارچه منابع آب، ارزیابی سامانههای منابع آب است. آگاهی از کم و کیف منابع آب جزء پیش شرطهای اساسی برای مدیریت منابع آب محسوب میشود. ارزیابی یکپارچه یکی از حلقههای گم شده از زنجیره اقدامات مدیریت آب به حساب میآید. بر این اساس در مقاله حاضر یک فرآیند ارزیابی یکپارچه سامانههای منابع آب مبتنی بر نگرش سیستمی، طراحی و پیادهسازی میشود. فرآیند پیشنهادی شامل سه فاز شناسایی سامانه، مفهوم سازی و آنالیز است. فاز شناسایی در دو بخش شناسایی عناصر، و شناسایی و مشارکت گروداران انجام میگیرد. برای انجام فاز مفهوم سازی، یک چارچوب جدید ترکیبی مبتنی بر گذشته و آینده نگری (CEPEAF) پیشنهاد میشود. در فاز آنالیز، تکنیک مدلسازی پویاشناسی سامانهها به کار گرفته میشود. جهت بررسی عملیاتی یافتههای روش پیشنهادی، فرآیند ارزیابی یکپارچه معرفی شده برای سامانه منابع آب استان خراسان جنوبی، پیاده شدهاست. یافتهها حاکی از توسعه کمی کشاورزی، تنها با رویکرد افزایش سطح زیر کشت و بدون توجه به روند کاهشی تولید در واحد سطح به خصوص در مورد محصولات باغی، میباشد. همچنین نتایج مدل-سازی نشان میدهد، با ایجاد یک موازنه میان کاهش سطح زیر کشت باغی و زراعی به میزان 6 درصد و رشد صنایع و معادن به مقدار 4 درصد علاوه بر اینکه حجم منابع آب زیر زمینی به سمت تعادل میرود، از کاهش سرانه ارزش افزوده نیز جلوگیری میشود. در این موازنه، کاهش سطح زیر کشت محصولات باغی در مقایسه با محصولات زراعی، اثر بیشتری را در روند به تعادل رساندن حجم منابع آب زیرزمینی نشان می-دهد.