منطقِ کلی به مثابة نظریة عمومیِ منطق
نویسندگان
1 موسی اکرمی دانشیار واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران
doi
چکیده
امروزه در رویارویی با کثرت منطقها، بحثهائی دربارة "چندگانه انگاری"، "یگانه انگاری"، "نسبی انگاری"، و "مطلق انگاری" در منطق از یک سو، و "ترکیب منطقها" و "ترجمة منطقها به یکدیگر" از سوی دیگر مطرح شدهاند. در واکنشی جهانی به چندگانگی منطقها، پژوهشهای مهمی در چارچوب طرحی گسترده به نام «منطق کلی»، با دو روایت صورت گرفته است: 1) "منطق کلی چونان نظریة عمومیِ منطقها" یا "منطق کلی چونان نظریهای عمومی دربارة منطقها"؛ 2) "منطق کلی چونان تنها منطق فراگیر"، یا "اَبَرمنطق"، یا "منطق مادر" که منطقهای گوناگون را در خود دارد یا آنها را تولید میکند. نگارنده میکوشد گزارش و تبیینی از روایت نخست عرضه کند و مؤلفهها، زمینهها، رویکردها، و روشهای مهم پژوهش در چارچوب منطق کلی چونان نظریة عمومی منطق را برشمارد و ارزیابی کند.
