تعیین مقدار بهینه و دامنه بوم شناختی درخت راش (Fagus orientalis) با استفاده از تابع گوسی در جنگل آموزشی و پژوهشی خیرود نوشهر
نویسندگان
1 استادیار دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی دانشگاه تربیت مدرس، ایران
2 استاد دانشگاه کاتولیک لوون، بلژیک
3 دانشیار گروه جنگلداری دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران، ایران
4 دانشیار گروه جنگلداری دانشکده منابع طبیعی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران
5 استاد گروه جنگلداری دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران، ایران
6 کارشناس مسئول جنگل آموزشی و پژوهشی خیرود، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران، ایران
doi
چکیده
بخشهای پاتم، نمخانه، گرازبن، چلیر و بهاربن جنگل خیرود نوشهر بستر مطالعه حاضر را تشکیل می دهند. با توجه به موجود بودن نقشه تیپولوژی جنگل برای تعدادی از بخشها و به دلیل وسعت منطقه، بررسی حاضر در تیپ هایی که در آنها راش گونه غالب بوده، محدود شده است. در این مطالعه از روش نمونهبرداری طبقه بندی شده بر اساس شکل زمین استفاده شد. بدین منظور پس از تهیه نقشه شکل زمین در هر یک از واحدهای شکل زمین قطعه نمونه ای به مساحت 10 آر پیاده شد. سپس در هر قطعه نمونه، تعداد پایه های راش با قطر بیشتر از 5/7 سانتیمتر، ارتفاع از سطح دریا، درصد شیب و جهت جغرافیایی اندازهگیری و ثبت شد. همچنین در مرکز هر قطعه نمونه، از افقA نمونه برداری خاک صورت گرفت. به منظور تعیین مقدار بهینه و دامنه اکولوژیک گونه راش از تابع گوسی استفاده شد. استفاده از این تابع با تبدیل آن به مدل خطی تعمیم یافته نشان داد که گونه راش در منطقه مورد مطالعه از نظر ارتفاع از سطح دریا دارای مقدار بهینه 1347 متر و دامنه اکولوژیک 2231-464 متر بوده و در جهتهای شمالی دارای بهترین عملکرد است. از نظر شیب این گونه دارای اپتیمم 39 درصد و دامنه اکولوژیک 74-3 درصد است. گونه راش در رابطه با پارامتر بافت خاک دارای اپتیمم 25 درصد، 43 درصد و 35 درصد به ترتیب برای شن، رس و سیلت و دامنه اکولوژیک 46-4 درصد برای شن، 60-26 درصد برای رس و 56-15 درصد برای سیلت می باشد.