فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تقویت موضعی خطوط لوله فلزی آسیب دیده با استفاده از کامپوزیت‌ها یکی از راهکارهای کارآمد می‌باشد. اتصال لایه کامپوزیتی به زیرلایه فلزی در این روش، یکی از مهمترین پارامترهای طراحی می‌باشد. لذا استخراج پارامترهای مهم در محل اتصال، کمک شایانی به مهندسان در طراحی و پیش‌بینی زمان شروع و توسعه ترک بین لایه‌ای در فصل مشترک لایه کامپوزیتی به زیرلایه فلزی می‌کند. در این مقاله، برای بررسی مود دوم شکست در این روش، به محاسبه ی تجربی و عددی نرخ رهاسازی انرژی کرنشی برشی بین لایه‌ای در اتصال فولاد/کامپوزیت پرداخته شده است. بر اساس استاندارد تجربی محاسبه نرخ انرژی کرنش مود دوم شکست ASTM-D 7905 ، برای سه نمونه خمشی انتها ترک‌دار متقارن و نامتقارن آزمون تجربی انجام گرفته و رابطه‌ای برای محاسبه ضخامت هر جنس جهت داشتن نمونه‌های متقارن ارائه شده است. جهت اعتبا رسنجی رابطه محاسبه ضخامت از مدل‌سازی اجزای محدود نمونه‌های خمشی انتها ترک‌‌دار ناهم‌جنس به روش بستن مجازی ترک، استفاده شده که نتایج آن با نتایج آزمایش تطابق خوبی نشان داده است. مقایسه نتایج تجربی نشان می‌دهد که نرخ رهایی انرژی کرنشی نمونه‌های متقارن بیشتر از نمونه‌های نامتقارن و حدود 6/ 1 برابر آن است.