مقایسه اثربخشی برنامه پیشگیری پنسیلوانیای کلاسیک و برنامه پیشگیری پنسیلوانیا براساس معیارهای ایرانی اسلامی ‎بر روابط موضوعی مادران کودکان مبتلا به اختلالات طیف اوتیسم

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، گروه روان‌شناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران

2 استاد، گروه روان‌شناسی، دانشگاه تهران، ایران (نویسنده مسئول)

3 گروه روان‌شناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران

doi
10.22038/mjms.2021.19299
چکیده

مقدمه: استفاده از برنامه‎ها و مقایسه آن‎ها با هم با توجه به موقعیت‎های فرهنگی قومی‎در بیشتر نقاط دنیا یکی از تحقیقات مد نظر دانشمندان می‎باشد. بنابراین؛ هدف از پژوهش حاضر بررسی مقایسه‎ای اثربخشی برنامه پیشگیری پنسیلوانیا به دو صورت کلاسیک و منطبق شده با معیارهای ایرانی اسلامی ‎بر روابط موضوعی مادران کودکان مبتلا به اختلالات طیف اوتیسم بود.روش کار: بدین منظور از بین  مادران دانش آموزان مبتلا به اختلالات طیف اوتیسم که در مرکز توان بخشی شاهرود دارای پرونده بودند و ابتلاء آنها به اختلال اوتیسم توسط یک روان پزشک شناسایی و ثبت شده بود 45  نفر داوطلب به صورت در دسترس انتخاب شده و به صورت کاملا تصادفی در دو گروه مداخله و یک گروه کنترل جایگزین شدند، به گونه‎ای که هر گروه 15 نفر را شامل شد. مداخلات در پنج جلسه هفتگی دو ساعته صورت گرفت و شرکت کنندگان قبل و بعد از آن  به پرسشنامه روابط موضوعی بل پاسخ دادند. تحلیل داده‎ها با استفاده از روش آماری کووارانس چندمتغیره انجام شد.نتایج: نتایج تحقیق نشان داد که بین اثربخشی این دو روش مداخله بر روابط موضوعی مادران کودکان مبتلا به اختلالات طیف اوتیسم تفاوت معنی داری وجود دارد.نتیجه‌گیری: به نظر می‎رسد که برنامه پیشگیری پنسیلوانیا بر اساس معیارهای ایرانی اسلامی ‎مقیاس‎های دلبستگی نا ایمن و بی‎کفایتی اجتماعی روابط موضوعی مادران کودکان مبتلا به اختلالات طیف اوتیسم اثرگذار باشد.