فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: بی­میلی جنسی یکی از شایع­ترین اختلالات جنسی در زنان است که زمینه­ساز بروز بخش عمده­ای از نارضایتی­های زناشویی و کاهش صمیمیت بین زوجین می­باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش گروهی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر دلبستگی، صمیمیت و رضایت جنسی در زنان مبتلا به بی میلی جنسی انجام شد.روش: روش تحقیق نیمه تجربی جامعه آماری متشکل از تمامی زنان متاهل شهر نجف آباد در سال 1398 بود. تعداد 40 نفر با توجه به معیارهای ورود و خروج، با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و بصورت تصادفی در گروه­ها جایگذاری شدند. ابزار به کار رفته در این پژوهش پرسشنامه سبک های دلبستگی کولینز و رید (1996)، پرسشنامه صمیمیت زناشویی تامپسون و واکر (1983) و شاخص عملکرد جنسی زنان روزن و همکاران (2000) بودند. جهت تحلیل نتایح از آزمون تحلیل کواریانس چند متغیره در سطح معناداری (05/0=α) با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 25 انجام شد.یافته ها: نتایج بدست آمده نشان داد که مداخلات آموزش گروهی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد توانسته تاثیر معناداری بر بهبود میانگین صمیمیت زناشویی (001/0>P) و رضایت جنسی (001/0>P) داشته باشد. همچنین این مداخلات بر بهبود میانگین سبک های دلبستگی ایمن (001/0>P)، ناایمن اجتنابی (05/0>P) و ناایمن دوسوگرا (001/0>P) نیز اثربخشی معناداری داشتند.نتیجه گیری: با توجه به اثربخشی معنادار آموزش گروهی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر متغیرهای پژوهش، به نظر میرسد اجرای این روش گروه درمانی در سطوح گسترده جامعه می تواند سلامت روان زنان جامعه را بهبود بخشد.