برآورد جمعیت و تراکم موش سیاه (Rattus rattus) در جنگل های مانگرو ذخیره گاه زیستکره حرا - استان هرمزگان

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد زیستگاه ها و تنوع زیستی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران

2 دانشیار گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران

3 استاد گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران

4 استادیار دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان

doi
چکیده

برآورد جمعیت و تراکم موش سیاه در جنگل‌های مانگرو ذخیره‌گاه زیستکره حرا، با دو روش سیبر جالی و صید به ازای واحد تلاش انجام شد. به این منظور در منطقه‌ای به وسعت 15 هکتار ابتدا 60 تله قفسی برای روش سیبر جالی و سپس 80 تله قفسی برای روش صید به ازای واحد تلاش نصب و از گوشواره‌های رنگی و بست‌های شماره‌دار برای علامت‌گذاری موش‌های به دام افتاده استفاده شد. روش سیبر جالی در 7 مرحله به اجرا درآمد که برآورد جمعیت برای مراحل دوم تا ششم به ترتیب 5/68 ، 9/96 ، 8/105 ، 7/61 و 6/73 با تراکم 1/4 تا 0/7 موش در هکتار بود. روش صید به ازای واحد تلاش در 6 مرحله انجام شد که اندازه جمعیت 3/89 با تراکم 9/5 موش در هکتار را نشان داد. به منظور مقایسه میان برآورد‌ها، کل جمعیت منطقه تله گذاری صید شد که تعداد کل موش‌ها 96 با تراکم 4/6 موش در هکتار بود. نتایج نشان داد، بین 4 تا 7 موش سیاه در هر هکتار از جنگل‌های مانگرو مورد مطالعه زیست می‌کند. برآورد روش‌های سیبر جالی و صید به ازای واحد تلاش، تفاوت چندانی با کل جمعیت منطقه تله گذاری نشان نداد، لذا این روش‌ها برای برآورد جمعیت موش سیاه در جنگل‌های مانگرو قابل توصیه است. با توجه به اشتباه استاندارد کمتر روش صید به ازای واحد تلاش، این روش برای برآورد جمعیت موش سیاه در جنگل‌های مانگرو با دقت بیشتری همراه است. غیر بومی و آفت بودن موش سیاه مشکلی را در برداشت جمعیت ایجاد نمی‌کند. همچنین این روش نسبت به سایر روش‌ها کم هزینه‌تر است و با ادامه آن می توان کل جمعیت منطقه تله‌گذاری را برآورد نمود.