بررسی وضعیت کاکایی ارمنی Larus armenicus در ایران به همراه معرفی زیستگاه جدید جوجهآوری آن در تالاب میقان، استان مرکزی
نویسندگان
1 اداره کل محیط زیست استان آذربایجان غربی، بخش محیط طبیعی، ایران
2 دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران
3 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران
4 دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران
doi
چکیده
کاکایی ارمنی در گذشته بعنوان زیر گونهای از کاکایی نقرهای(Larus argentatus) محسوب می شد اما از سال 1359 بعنوان گونهای مستقل معرفی شد. کاکایی ارمنی بیشتر در مناطق قفقاز و خاور میانهیافت میشود و مناطق جوجهاوری آن در گرجستان، ارمنستان، ترکیه و ایران قرار دارد. میقان که برای بسیاری از پرندگان مهاجر بویژه درنا (Grus grus)، زیستگاه زمستان گذرانی مهمی محسوب میشود که پس از دریاچه ارومیه بعنوان دومین مکان مناسب برای جوجهآوری کاکایی ارمنی، در ایران زادآوری میکند، به شمار میرود. مطالعات میدانی در دو منطقه جوجهآوری کاکایی ارمنی در دو فصل جوجهآوری و زمستانگذرانی به انجام رسید. این گونه در جزایر تالاب میقان واقع در شرق جاده معدن جوجهآوری میکند. بیشترین پراکنش جمعیت زمستانگذران این گونه در قسمتهای شمالی و غربی ایران قرار دارد، بطوری که بدون در نظر گرفتن استان آذربایجان غربی بیشترین جمعیت زمستانگذران کاکایی ارمنی طی سالهای1386-1383 در استان مازندران و کمترین، در استان فارس گزارش شده است. این موارد حاکی از اهمیت بالای دریاچه ارومیه میباشد. ایجاد سطوح حفاظتی مناسب و کاهش دخالتهای انسانی جهت جلوگیری از تخریب و از دستدهی این دو تالاب، بعنوان زیستگاههای زادآوری و زمستان گذرانی این پرنده در کشور، از اولویتهای حفاظتی، محسوب میشوند.