مدلسازی مطلوبیت زیستگاه بز و پازن (Capra aegagrus) به کمک روش تحلیل عاملی آشیان بوم شناختی (ENFA) در پارک ملی کلاه قاضی، استان اصفهان
نویسندگان
1 استادیار گروه شیلات و محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران
doi
چکیده
پارک ملی کلاه قاضی یکی از مهمترین زیستگاههای بز و پازن در ایران بشمار میآید که جمعیتی نزدیک به 2000 راس از این گونه را در خود جای داده است. به منظور مدلسازی مطلوبیت زیستگاهاین گونه ازنقاط حضور گونه از روش تحلیل عاملی آشیان بوم شناختی1 و نرمافزار Biomapper بهرهگیری شد. لایههای اطلاعاتی بکار برده شده به عنوان متغیرهای موثر بر حضور گونه شامل نقشههای جامعههای گیاهی، پراکنش طعمه خواران این گونه شامل پلنگ و گرگ، تیپهای شکل زمین (ژئومورفولوژیکی)، جادهها، چشمهها به عنوان منابع آبی مورد استفاده، شیب و طبقات ارتفاعی بوده است. نقشه مطلوبیت زیستگاه بدست آمده نشان میدهد که زیستگاه مطلوب بز و پازن در این منطقه در ارتفاعات 1900 تا 2300 متر از سطح دریا، در شیبهای بیش از 30%، به طور عمده در مناطق صخرهای و تا حدودی نیز در جامعههای گیاهی با گیاهان چیرهای شامل spp. Stipa، stellata Ebenus و Convolvulus leiocalycinus میباشد. به علاوه نتایج این بررسی نشان میدهد که بز و پازن در این زیستگاه دارای آشیان بوم شناختی به نسبت باریکی است و به زیستگاههای حاشیهای گرایش بیشتری دارد.
