رابطه مدیریت زمان با تمایل به برنامه‌ریزی و خلاقیت مدیران و کارکنان وزارت ورزش و جوانان

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد مدیریت دانشگاه علامه طباطبایی

2 دانشیار مدیریت ورزشی دانشگاه پیام نور

3 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی دانشگاه پیام نور

4 کارشناسی ارشد مدیریت ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات کردستان

doi
چکیده

هدف از تحقیق حاضر شناسایی رابطه مدیریت زمان با تمایل به برنامه‏ریزی و خلاقیت مدیران و کارکنان وزارت ورزش و جوانان می‏باشد. روش تحقیق همبستگی بوده و به شکل میدانی صورت گرفته است. جامعه آماری کلیه کارشناسان و مدیران وزارت ورزش و جوانان (90 مدیر و 600 کارمند) می-باشد که براساس جدول مورگان و روش نمونه‏گیری طبقه‏ای-تصادفی تعداد 307 نفر (73 مدیر و 234 کارمند) به عنوان نمونه انتخاب شدند. پرسشنامه مدیریت زمان (89/0 =α)، پرسشنامه استاندارد کوئین (81/0 =α) و پرسشنامه خلاقیت شغلی جزنی (76/0 =α) به عنوان ابزار تحقیق استفاده شده است. برای طبقه‏بندی نتایج آمار توصیفی، آزمون کولموگروف اسمیرنف جهت طبیعی بودن توزیع داده‏ها و جهت پیدا کردن روابط و پیش‏بینی متغیرها، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد. با توجه به نتایج روابط مثبت و معنی‏داری بین مدیریت زمان و مؤلفه‏های و تمایل به برنامه‏ریزی مشاهده شد. به طور مشابه رابطه مثبت و معنی‏داری بین مدیریت زمان و مؤلفه‏های آن با خلاقیت مشاهده شد. نتایج رگرسیون نشان داد که 28% از واریانس کل تمایل به برنامه‏ریزی و 7/44% از واریانس کل خلاقیت به مؤلفه‏های مدیریت زمان مربوط می‏شود. بر اساس نتایج، ارتباط تنگاتنگی بین چرخه بهره‏وری زمان با برنامه‏ریزی و خلاقیت وجود دارد. همچنین برنامه‌ریزی یکی از مهم‌ترین فاکتورهای مدیریت زمان است. برنامه‏ریزی زمان‏های کاری و امور شخصی نقشی مؤثر در تمایل به برنامه‏ریزی و خلاقیت ایفا می‏کنند. به‌علاوه زمان‏بندی امور شخصی روزانه افراد می‏تواند اهمیت بسیاری در استفاده از زمان در دسترس در طول روز داشته باشد.