تحلیل تاریخی جامعنگاری علوم قرآن؛ «فضائل القرآن» ابوعبید قاسم بن سلّام
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث، پردیس فارابی دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دکتری علوم قرآن و حدیث، کادر علمی و پژوهشگر گروه تفسیر و علوم قرآن پژوهشگاه مطالعات اسلامی جامعه الزهرا (س)، قم، ایران.
doi
10.30512/kq.2020.14290.2739چکیده
مسلمانان از دیرباز تألیفاتی در علوم قرآن داشتهاند که از نخستین جامعنگاریها فضائل القرآن ابوعبیدقاسم بن سلّام است. سوال اصلی آن است که نگارش فضائل القرآن متأثر از چه عوامل بنیادینی بوده و رتبه عوامل به چهصورت قابل تحلیل است؟ این تحقیق از طریق یک روند منظم و استقرای تحلیلی؛ دادههای تحلیلی را در مورد «جریانسازبودن فضائلالقرآن»، «رابطه و تعامل فضائلالقرآن با کتب همعصر آن» و «عوامل موثر بر نگارش فضائلالقرآن» برای دانشپژوهان رشته علوم قرآن بیان کردهاست. روش پژوهش حاضر، کیفی بوده و از تکنیک کدگذاری و مقولهبندی استفاده شدهاست. رویکرد ابوعبید در مواجهه با تجمیع احادیث علوم قرآن بهدلیل تخصص و تبحر او در علم حدیث، اجتهادی و نقادانه بوده است. عوامل تاثیرگذار درونی در نگارش فضائل القرآن نقشآفرینی بیشتری داشته و عوامل بیرونی بر نگارش آن بهدلیل حرّیت، تخصص و تسلط نویسنده تاثیر کمتری داشته است. مقوله قدمت، ساختار و کارکرد کتاب، عوامل فرهنگی اجتماعی، زمینهای، شخصیت فردی و همنشینانِ ابوعبید قاسمبنسلام، شهرت، داشتن کتاب تکنگاری علاوه بر کتاب جامع، شخصیت علمی و اخلاقی ابوعبید، بیشترین تا کمترین تاثیر را در جریانسازی کتاب ایفا کردهاند.