مقایسه‌ای بر نقش خنک‌کاری و روانکاری انواع سیالات برشی در فرایند میکروفرزکاری

نویسندگان

1 دانشکده مکانیک، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

2 مدیریت تعمیرات، شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی، عسلویه، ایران

3 تربیت مدرس*مهندسی مکانیک

doi
10.22060/mej.2017.12859.5451
چکیده

میکروفرزکاری یکی از مهمترین فرایندهای ساخت قطعات مینیاتوری است که امروزه کاربرد گستردهای در صنایع مختلف پیدا کرده‌اند. به مانند سایر فرایندهای ماشینکاری، از سیال‌های برشی برای خنک‌کاری و روانکاری در میکروفرزکاری استفاده می‌شود با این تفاوت که به علت کوچکی ناحیه برش در مقیاس میکرو، استفاده از آنها با مشکلاتی همراه است. در این تحقیق، اثر سیستم‌های روانکاری/خنک‌کاری مختلفی همچون شرایط خشک، تر و روانکاری کمینه بر مشخصه‌هایی از فرایند نظیر سایش میکرو ابزار و کیفیت سطح مورد ارزیابی قرار گرفته است. در مورد روانکاری کمینه، از دو روش پاشش تک نازله و دو نازله استفاده و با یکدیگر مقایسه شده‌اند. آزمایش‌ها با استفاده از میکرو ابزارهای دو پره به قطر 8/0 میلی‌متر بر روی آلیاژ تیتانیومی Ti6Al4V انجام گرفت. نتایج نشان از نقش برجسته سیستم روانکاری کمینه در هر دو عمل روانکاری و خنک‌کاری داشته است. همچنین، شرایط تر نقش مؤثری در خنک‌کاری ایفا نکرد. در نهایت، بکارگیری روانکاری کمینه در مقایسه با دو نوع دیگر خشک و تر، موجب سایش کمتر میکرو ابزار و بهبود کیفیت سطح شده و در این میان استفاده از سیستم پاشش دو نازله عملکرد مؤثرتری در میکروفرزکاری این آلیاژ داشته است.