خوردگی و ارتعاش: عوامل موثر بر تغییرات جهتگیری فاز متخلخل در چدن خاکستری
نویسندگان
1 گروه مواد و متالورژی، دانشکده مهندسی مکانیک و انرژی، پردیس فنی و مهندسی شهید عباسپور، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 گروه مواد و متالورژی، دانشکده مهندسی مکانیک و انرژی، پردیس فنی و مهندسی شهید عباسپور، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22060/mej.2018.14718.5918چکیده
چدن خاکستری به دلیل وجود سیلیسیوم، قابلیت ریختهگری بالایی دارد. توانایی بالای ماشینکاری قطعات خاص این آلیاژ هستند که سبب کاربرد گسترده آن در صنعت گردیده ریخته شده و میرایی ارتعاش دو خاصیت تقریبا است. استفاده از برادههای ماشینکاری به عنوان ماده اولیه ساخت قطعات، در چند سال اخیر مورد توجه محققان قرارگرفته است. در این پژوهش، از براده ماشینکاری چدن خاکستری به عنوان ماده اولیه جهت تولید ساختارهای متخلخل استفاده گردید. ساختارهای متخلخل تولیدی تحت دو فرآیند عمده و مخرب صنعتی یعنی خوردگی و ارتعاش به صورت متوالی و موازی قرار داده شد. به منظور نشان دادن قدرت تخریب و مقایسه این فاکتور در این دو فرآیند، تغییرات جهتگیری فاز متخلخل (ناشی از جذب انرژیهای دو فرآیند مخرب) اندازه گیری گردید. مشاهده گردید بیشترین میزان جذب انرژی که همراه با بیشترین تغییرات در جهتگیری فاز متخلخل میباشد؛ تابع میزان تخلخل، نوع فرآیند مخرب و ترتیب اعمال خوردگی و ارتعاش میباشد. در حالتی که دو فرآیند ارتعاش و خوردگی به صورت متوالی اعمال شود؛ مکانیزم غالب در اعمال تغییر جهت فاز متخلخل، خوردگی میباشد؛ که توانایی کمتری در ایجاد تغییرات ریزساختاری دارد. در صورتی که فرآیندهای مخرب به صورت موازی اعمال شود؛ نمونهای با مقدار متوسط تخلخل 42 ،%بیشترین جذب انرژی را داشته و مکانیزم غالب در این حالت، ارتعاش است.
