نقش واسطه ای مربیگری مدیران در روابط بین سرمایه گذاری سازمانی در سرمایه اجتماعی، عملکرد شغلی و رفتار شهروندی کارکنان
نویسندگان
1
2
3
doi
10.22034/fakh.2025.519103.1729چکیده
مربی گری بهعنوان ر اهبردی اثربخش در توسعهی سازمان و راهی موفق برای توسعهی مدیران و رهبران در سازمان ها شناخته میشود و می تواند به توسعه و پیشرفت شخصی کارکنان و مزیت رقابتی سازمان منجر گردد. لذا هدف پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه ای مربی گری مدیران در ارتباط با سرمایه گذاری سازمانی در سرمایهی اجتماعی، عملکرد شغلی و رفتار شهروندی کارکنان ادارهی کل ورزش و جوانان استان خراسان شمالی است که در قالب یک مدل علّی مورد بررسی قرار گرفته است. جامعهی آماری شامل کلیهی کارکنان ادارهی کل ورزش و جوانان به تعداد160 نفر است که به روش نمونهگیری در دسترس تعداد 113 نفر مشارکت داشتهاند. برای گردآوری دادهها از پرسشنامهی الینگر و همکاران (2013) استفاده شد. بعد از تأیید روایی توسط متخصصین، به منظور تعیین پایایی، از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد که 86/0 به دست آمد که نشاندهندهی اعتبار و پایایی بالای پرسشنامه است. تجزیه و تحلیل فرضیههای تحقیق از طریق آمار توصیفی و استنباطی با روش مدل ساختاری به کمک نرمافزار Spss نسخهی 19 و Lisrel8.8 انجام شد. یافتهها در مدل معادلات ساختاری نشان میدهد بین سرمایه گذاری سازمانی در سرمایهی اجتماعی با مربی گری کارکنان، عملکرد شغلی و رفتار شهروندی رابطهی مثبت و معناداری وجود دارد ( 05/0 < P-value ). از طرفی، بین مربی گری مدیران و عملکرد شغلی رابطهی مثبت و معنادار ( 05/0 < P-value ) به دست آمد. علاوهبراین، سرمایه گذاری سازمانی در سرمایهی اجتماعی با عملکرد شغلی و رفتار شهروندی با نقش میانجی مربی گری مدیران رابطهی مثبت و معناداری دارد. به عبارت دیگر، می توان گفت که مربی گری مدیران روابط بین سرمایه گذاری سازمانی در سرمایهی اجتماعی و عملکرد شغلی و رفتار شهروندی کارکنان را واسطه گری می کند.