بررسی رخساره ها، محیط رسوبی دیرینه و زیست چینه نگاری بخش گوری از سازند میشان در جنوب شرقی جهرم زاگرس چین خورده

نویسندگان

1 گروه زمین‌شناسی، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 3697-19395، تهران، ایران

2 گروه زمین‌شناسی، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 3697-19395، تهران، ایران

3 گروه زمین‌شناسی، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 3697-19395، تهران، ایران

doi
10.22084/nfag.2017.10287.1195
چکیده

برش مورد مطالعه مربوط به بخش گوری است که در منطقه منصور­آباد، جنوب­شرقی جهرم، قرار دارد. این برش با ضحامت 175 متر از سنگ آهک نازک تا متوسط لایه و مارن به رنگ خاکستری تشکیل شده است. مرز زیرین آن با مارن­های سبز و سیلت­های قرمز رنگ سازند رازک هم­شیب و مرز بالایی آن به صورت تدریجی به سازند میشان تبدیل می­شود. مطالعه مقاطع نازک و نمونه­های شستشو داده شده، منجر به شناسایی تعداد 40 جنس و 21 گونه از روزنبران گردید. بر اساس تجمع و همراهی گونه­های شاخصی مانند Operculina complanata و Neorotalia vennottiوMiogypsinoides dehaariti یک بیوزون تجمعی شماره 1 شناسایی گردید که می­تواند معادل بیوزون 64 وایند یعنی: (Operculina-Nephrolepidina-Miogypsinaassemblage zone) باشد. از جلبک­ها نیز، جلبک قرمز Lithophyllum sp.. شناسایی گردید. سن بخش گوری بر اساس روزنبران همراه در برش مورد مطالعه، آکیتانین- بوردیگالین تعیین شده است. از دیدگاه رخساره­ای و نوع محیط رسوبی، 13ریزرخساره تشخیص داده شد، که در سه زیرمحیط رمپ خارجی، رمپ میانی و رمپ داخلی نهشته شده­اند، که در منطقه محدود شده، تپه­های زیر­دریایی یا شول، کولابی– مردابی و پهنه جزر­و­­مدی قرار گرفته­اند. با توجه به موارد فـوق، مـحیط رسوبی بخش گوری یک پلاتفـرم کربناته از نـوع رمپ هم­شیب می­باشد که از منطقه ساحلی شروع شده و پس از عبور از یک سد بیوکلاستی به آب­های نیمه عمیق ختم می­شود.