رهیافتهای معرفتی و اخلاقی برای احیای حقیقت اسلام در نامه منسوب به امام صادق (ع)
نویسندگان
1 دانشگاه الزهرا(س)
2 استادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه الزهرا(س)
3 استاد علوم قرآن وحدیث دانشگاه الزهرا(س)
doi
10.30512/kq.2021.15905.2975چکیده
در میان آثار ارزشمند باقیمانده از امام صادق (ع)، نامهای خطاب به اصحاب در تمامی عصرها وجود دارد که توجه و عمل به آن مورد تأکید امام بوده است. در پژوهش حاضر، این نامه با روش تحلیل محتوا بهصورت کمی و کیفی واکاوی شده است. حاصل این واکاوی آن است که حضرت بیشترین تأکید را روی واژه «طاعت» دارد. همچنین بر موضوعات «ارتباط با خداوند» و «شناخت اهل باطل» بسیار تأکید شده است. مضامین نامه قابل تقسیم به مضامین معرفتی و اخلاقی است. در بخش مضامین معرفتی و به تعبیر دیگر مضامین اعتقادی، با در نظر گرفتن شرایط مخاطبان، مباحث مرتبط با خداشناسی، امام شناسی و شناخت اهل باطل بهگونهای کارکردگرایانه بهمنظور حفظ بنیان فکری اصحاب بیان شده است. این نگاه کارکردی در بخش اخلاقی که از مباحث مرتبط با اخلاق فردی و اخلاق اجتماعی تشکیلشده نیز، غالب است؛ بهگونهای که میتوان گفت: این نامه، طرحریزی اصول و راهکارهای کاربردی جهت حفظ و توانمندسازی اصحاب از طریق همافزایی و هماندیشی بوده است.