تبیین کنشهای دوگانهنمای شخصیتهای سالم قرآنی و مقایسه آن با کنشهای ناشی از «نقاب» در روانشناسی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری و استاد مدعو دانشگاه قرآن و حدیث
2 دکتری مدرسی معارف اسلامی و استاد مدعو دانشگاه المصطفی (ص)
3 ااستادیار پژوهشگاه حوزه و دانشگاه
doi
10.30512/kq.2021.14638.2792چکیده
انبیاء و صالحان به عنوان مربیان معرفی شده در قرآن، گاه به ضرورتو با هدف تبیین معارف دینی یا آموزش نکات اخلاقی و تربیتی از بروز عقیده حقیقی و شخصیت فردی خود، خودداری نموده و نقشی متفاوت ارائه نمودهاند. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر بررسی و تبیین کنش دوگانهنمای شخصیتهای سالم قرآن کریم و مقایسه آن با مفهوم نقاب در روانشناسی است. روش پژوهش، تحلیل محتوای آیات قرآن کریم در مورد رفتارهای اجتماعی انبیای الهی با تأکید بر رفتارهای سه پیامبر الهی حضرت ابراهیم، حضرت موسی و حضرت یوسف (علیهم السلام) و برخی از افراد صالح است. در مرحله نخست، رفتارهایی که ظاهر عمل شخص با عقیده باطنی او ناسازگار است شناسایی شده و در طبقات تبیینی دستهبندی شده است که عبارتند از تجاهل عارف، صحنهسازی، به در بگو دیوار بشنود، محاجه به زبان خصم، توریه، تعفّف از اظهار نیاز، رازپوشانی و صبر بر کراهت نسبت به دیگران. سپس، این رفتارهای به ظاهر دوگانه، با مفهوم پرسونا در روانشناسی مقایسه شدهاند. نتیجه اینکه بین «رفتارهای دوگانهنمای انبیاء» و «رفتار حاکی از پرسونا» در ظاهر و تعریف ماهوی عمل شباهت وجود دارد و تفاوتها در زمینۀ ماهیت، هدف، اثر، معیار انتفاع و شخص منتفع است.