بررسی تجربی تاثیر حالت بهرهبرداری انتهاباز و انتهابسته بر مدیریت آب در استک پیل سوختی پلیمری H2/O2
نویسندگان
1 دانشگاه صنعتی مالک اشتر، آزمایشگاه تحقیقاتی فناوری پیل سوختی، فریدونکنار، ایران.
2 صنعتی نوشیروانی بابل
3 دانشگاه صنعتی مالک اشتر، آزمایشگاه تحقیقاتی پیل سوختی
4 دانشگاه صنعتی مالک اشتر، آزمایشگاه تحقیقاتی پیل سوختی
5 آزمایشگاه تحقیقاتی فناوری پیل سوختی، دانشگاه صنعتی مالک اشتر ، فریدونکنار، ایران.
6 آزمایشگاه تحقیقاتی فناوری پیل سوختی، دانشگاه صنعتی مالک اشتر
doi
10.22060/mej.2018.13945.5759چکیده
مدیریت مصرف گازهای واکنشگر پیلهای سوختی غشاء پلیمری به سه حالت انتهاباز، برگشت مجدد و انتهابسته طبقهبندی میگردد. گازهای واکنشگر در حالت انتهابسته به دلیل انباشته شدن گاز بیاثر و آب به صورت تناوبی تخلیه میگردند. در این مقاله یک استک پیل سوختی پلیمری با صفحات انتهایی شفاف و طراحی منحصر بفرد برای بررسی مدیریت آب در حالتهای عملیاتی انتهاباز و انتهابسته، طراحی، ساخت و مونتاژ شد. در این مقاله برای اولین بار بحث مدیریت آب در یک استک پیل سوختی پلیمری انتها بسته آندی و کاتدی با جزییات کامل مربوط به نحوه تشکیل و دفع آب مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان داده است تا چگالی جریان 200 میلیآمپر بر سانتیمتر مربع آب تشکیل شده به صورت قطرات مجزا بوده و هیچگونه جریان فیلمی و انسداد در کانال مشاهده نمیشود. همچنین همانگونه که انتظار میرفت تجمع قطرات و جریان فیلمی در نیمه پایینی بیشتر از نیمه بالایی بوده و لذا کاهش تعداد کانال برای افزایش سرعت و دفع آب در نیمه پایینی میدان شارش گازهای واکنشگر ضروری میباشد. همچنین نتایج نشان داده است که برای عملکرد پایدار در حالت انتهابسته حداکثر زمان ممکن برای بستهبودن شیرهای خروجی 5 ثانیه و حداقل زمان الزم برای بازبودن آن 5 ثانیه بوده است.