یک روش جدید در بررسی عدم قطعیت خطای عددی با استفاده از الگوریتم ژنتیک بر اساس پالایش شبکه

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات

2 دانشگاه مالک اشتراصفهان

3 گروههوافضا- دانشکده مکانیک و هوافضا- دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات

doi
10.22060/mej.2018.13246.5581
چکیده

در این پژوهش روش جدیدی در بهینه سازی عدم قطعیت عددی ضریب فشار محلی بر روی سطح بالایی مدل استاندارد بال Onera-M6 است که اطلاعات آن تاکنون مبنای مقایسه بسیاری از روش های عددی بوده است. روش پیشنهادشده در این مقاله نیاز به حل سیستمی با پالایش شبکه دارد. خطا توسط بسط سر یهای توانی به عنوان تابعی از اندازه اجزا تخمین زده شده است. تانسور خطا به صورت مجموع مربعات بیان و به عنوان تابع هدف الگوریتم ژنتیک معرفی گردیده است. نقش الگوریتم ژنتیک بدست آوردن کمینه تابع هدف است که به جای استفاده از روش سنتی مشت قگیری جهت رسیدن به مقادیر کمینه تابع و بدست آوردن انحراف استاندارد بهینه، از این روش بهین هسازی جهت رسیدن به ضرایب ثابت و مناسب بسط سری توانی استفاده گردیده است. این تخمین خطا با استفاده از یک ضریب اطمینان به عنوان عدم قطعیت حل عددی معرفی شده است. نتایج نشان داد که با ریز کردن شبکه به اندازه یک چهارم میزان اولیه مقدار خطا نصف گردید. عدم قطعیت محاسبه شده در این مسأله برابر 0/03 است که بیانگر فاصل های شامل حل دقیق با 97/6 % پوشش است. قابلیت اطمینان بر روی سه خط مبنا بالاتر از 97 % نشانگر دقت بالای حل عددی است. بالاترین قابلیت اطمینان 99/16% و کمترین 97/6 %بدست آمد.