استدلال جهانشناختی الکساندر پروس و ریچارد گیل در اثبات موجود ضروری
نویسندگان
1 استادیار گروه فلسفه و حکمت و منطق، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد، گروه فلسفه و حکمت و منطق، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.22096/ek.2026.2084428.1625چکیده
استدلال جهانشناختی به دستهای از استدلالهایی گفته میشود که برای اثبات موجودی ضروری اقامه میشوند و برخلاف انواع دیگرِ استدلالها، همچون استدلال وجودشناختی، دستکم یک مقدمۀ پسین دارند. الکساندر پروس و ریچارد گیل در اواخر قرن بیستم، تقریر جدیدی از این استدلال ارائه کردند که به دلیل بهرهگیری از نسخه ضعیف اصل دلیل کافی (W−PSR)از براهین سنتی لایبنیتسی متمایز میشود. این نوآوری باعث شده است که استدلال آنها در برابر چالشها و اشکالات کلاسیک خداناباوران، مقاومت بیشتری نشان دهد. در این مقاله اولاً دو تقریر از استدلال پروس-گیل ارائه میکنیم. سپس، به اشکال گراهام آپی، بهعنوان مهمترین اشکال به این استدلال، اشاره کرده و از آپی در برابر پاسخ پروس و گیل به اشکال دفاع خواهیم کرد. سپس، اشکالی را علیه این استدلال مطرح خواهیم کرد که در ادبیات بحث دربارۀ این استدلال مغفول مانده است. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
