اثربخشی آموزش مهارتهای ذهنآگاهی کودکمحور بر تعامل والد- کودک و رفتارهای اجتماعی کودکان دارای خودکنترلی پایین
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.
2 استادیار گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.
3 استادیار گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.
4 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران.
doi
10.22038/mjms.2021.18553چکیده
مقدمه و هدف: مشکلات رفتاری همچون خودکنترلی پایین سبب بروز آسیبهای ارتباطی و روانشناختی در کودکان میشود. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارتهای ذهنآگاهی کودکمحور بر تعامل والد- کودک و رفتارهای اجتماعی کودکان دارای خودکنترلی پایین انجام گرفت.روش کار: پژوهش حاضر آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل کودکان دارای خودکنترلی پایین شهر اصفهان در سال تحصیلی 400-1399 بود. در این پژوهش تعداد 40 کودک با روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب و با گمارش تصادفی در گروههای آزمایش و گواه گمارده شدند (هر گروه 20 کودک). گروه آزمایش مداخله مهارتهای ذهنآگاهی کودکمحور (بوردیک، 1396) را طی دو و نیم ماه در 10 جلسه 75 دقیقهای دریافت نمودند. در این بین در گروه آزمایش 3 کودک و در گروه گواه گواه نیز 2 کودک ریزش داشتند. پرسشنامههای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه خودکنترلی کودکان، رابطه والد- کودک و مهارت اجتماعی بود. دادههای حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتهها: نتایج نشان داد که آموزش مهارتهای ذهنآگاهی کودکمحور بر تعامل والد- کودک (57/0) و رفتارهای اجتماعی (50/0) کودکان دارای خودکنترلی پایین تأثیر معنادار دارد (001/0p<).نتیجهگیری: بر اساس یافتههای پژوهش حاضر میتوان چنین نتیجه گرفت که آموزش مهارتهای ذهنآگاهی کودکمحور با بهرهگیری از فنونی همانند افکار، هیجانات و رفتار آگاهانه و بودن در زمان حال میتواند به عنوان یک روش کارآمد جهت بهبود تعامل والد- کودک و رفتارهای اجتماعی کودکان دارای خودکنترلی پایین مورد استفاده گیرد.