فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

ضریب تحکیم یکی از پارامترهای مهمی است که در طراحی‌های ژئوتکنیکی استفاده می­شود. این ضریب معمولا از آزمایش تحکیم یک بعدی آزمایشگاهی بدست می­آید. آزمایش نفوذ مخروط آزمایشی برجاست که در آن امکان اندازه­گیری تغییرات فشار آب منفذی با زمان و تعیین ضریب تحکیم وجود دارد. این آزمایش قبلا بعنوان آزمایش محو فشار آب­منفذی (Dissipation) معرفی شده است. ته (Teh, 1987)، هولسبی و ته (Houlsby & Teh, 1988)، ته و هولسبی (Teh & Houlsby, 1991) و جونز و راست (Jones & Rust, 1995) روش‌های مختلفی برای تعیین ضریب تحکیم از نتایج آزمایش نفوذ مخروط پیشنهاد نموده­اند. در این مقاله با استفاده از 43 آزمایش محو فشار منفذی و 35 آزمایش تحکیم آزمایشگاهی در سه ناحیه در جنوب ایران، ضمن مقایسه ضریب بدست آمده از 4 روش فوق، ضریب بدست آمده از این روش‌ها با ضریب حاصل از آزمایش آزمایشگاهی تحکیم مقایسه شده است. نتایج نشان می­دهد ضریب بدست آمده از آزمایش آزمایشگاهی از مقادیر بدست آمده از روش ته و هولسبی بیشتر و از سایر روش‌ها کمتر است. نتایج آزمایشگاهی از نظر مقدار و روند به نتایج بدست آمده از روش ته و هولسبی نزدیکتر هستند. رابطه تجربی بین ضریب تحکیم آزمایشگاهی و برجا با ضریب تعیین بیشتر از 0.7 پیشنهاد شده است. بیشترین ضریب تعیین مربوط به روش هولسبی و ته و کمترین مربوط به روش جونز و راست است. زمانی‌که یک رابطه تجربی برای همه سایت­های مطالعه شده پیشنهاد گردیده ضریب تعیین نسبت به زمانیکه روابط تجربی برای هر سایت بصورت مستقل تعیین گردیده، کاهش یافته است بنابراین روابط می­توان گفت روابط تجربی متاثر از ویژگی­های هر منطقه می­باشند.