مهمترین عوامل ایجادکننده شکاف راهبردی در کتابخانههای عمومی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، علم اطلاعات و دانششناسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
2 استادیار گروه علم اطلاعات و دانششناسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
3 دانشیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه کردستان، دانشکده ادبیات و علوم اجتماعی، کردستان، ایران
4 استادیار گروه علم اطلاعات و دانششناسی، واحد همدان دانشگاه آزاد اسلامی ، همدان، ایران
doi
10.30481/lis.2023.416962.2095چکیده
هدف: هدف این پژوهش شناسایی مهمترین عوامل ایجادکننده شکاف راهبردی در کتابخانههای عمومی ایران است.روش پژوهش: این پژوهش کاربردی، با رویکرد کیفی-کمی و جهتگیری اکتشافی انجام شده است. در این پژوهش، از پرسشنامه محققساخته که برای بررسی دیدگاههای مدیران کتابخانههای عمومی کل کشور طراحی شده، استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش در بخش کیفی از 20 نفر از خبرگان مدیریت راهبردی و علم اطلاعات و دانششناسی و جامعه آماری پژوهش در بخش کمی، از 31 نفر از مدیرکلهای کتابخانههای عمومی ایران تشکیل شده است که به روش هدفمند انتخاب شدند. جهت تأیید عوامل و فاکتورهای استخراجشده، از روش تحلیل عاملی تأییدی (مرتبه اول) و از آزمون تی (t) تک نمونهای جهت بررسی میانگین وضعیت مطلوب در عوامل مرتبط با فرآیندهای مدیریت راهبردی استفاده شد. همچنین از نرمافزار اسپیاساس (SPSS) و نرمافزار اموس (AMOS) استفاده شده است.یافتهها: با توجه به میانگینهای به دست آمده، مهمترین عوامل ایجادکننده شکاف راهبردی در کتابخانههای عمومی ایران، عدم توجه به عواملی همچون رشد و تعالی فرهنگ سازمان، عوامل سیاسی، قانونی و دولتی و پیشبینی اثرات آنها، عدم نظارت و اعمال کنترل به وسیله مدیران، عدم استفاده از نرمافزارهای تخصصی، عدم حمایت راهبردها از محصولات فرهنگی خاص جامعه، عدم برخورداری راهبردها از چارچوب یکپارچه و منسجم، عدم توجه به تقسیمبندی کاربران در کتابخانه عمومی بر اساس نیازها، عدم توجه به ارتقای سیستمهای اطلاعاتی و فناوری پیشرفته هستند.نتیجهگیری: ارزیابی و تحلیل شکاف راهبردی کتابخانههای عمومی میتواند ما را از اشتباهات و مسائل پیشرو آگاه کند. همچنین، اطلاعات ضروری برای تصمیمگیری اثربخش و تخصیص مؤثر منابع که یکی از کلیدیترین فعالیتهای مدیریت است را فراهم سازد. لازم است مدیران ارشد با توجه بیشتر به نیازهای جامعه، تدابیر متفاوتتری در حوزه مدیریت راهبردی خصوصاً در فرآیند تدوین راهبردها داشته باشند.