فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

گرانیتوئید زرگلی در شمال­غرب زاهدان و در جنوب شرق ایران واقع شده است. این گرانیتوئید عمدتا از گرانودیوریت تشکیل یافته است. شیمی کانی بیوتیت در سنگ­های گرانودیوریتی با کمک ریزپردازنده الکترونی مورد بررسی قرار گرفت و نتایج آن با داده­های شیمی کانی بیوتیت در گرانیتوئید زاهدان مقایسه گردید. مقدار آلومینیم کل در برابر نسبت Fe/(Fe+Mg) در بیوتیت­های گرانودیوریت زرگلی نشان دهنده حضور مواد آلومینوم­دار پوسته بالایی (رسوبات دگرگون شده) در ماگما توسط فرایند هضم می‌باشد. مقادیر Al کل بیوتیت­های گرانودیوریت زاهدان نسبت به گرانودیوریت زرگلی کمتر بوده و حاکی از آن است که ماگمای سازنده گرانودیوریت زاهدان کمتر به وسیله سنگ­های پوسته­ای آلایش یافته است. بررسی شیمی کانی بیوتیت مشخص می­نماید که گرانودیوریت‌های مورد مطالعه از نوع I بوده و از یک ماگمای گرانیتی کالک‌آلکالن تشکیل شده­اند. این ماگما در یک محیط فرورانش صعود نموده و با سنگ‌های رسوبی پوسته فوقانی آلایش یافته است. مطالعه شیمی بیوتیت ‌یک فوگاسیته اکسیژن نسبتاً بالا (12-10 تا 13-10 بار) و یک شرایط اکسیدان را برای ماگماهای گرانودیوریتی مورد مطالعه مشخص می‌کند. میزان فوگاسیته اکسیژن در ماگمای سازنده  گرانیت­ زاهدان 14-10 تا 15-10 بار به دسـت می­آید که در واقع نشان­دهنده یک شرایط اکسیدان ضعیف در ماگمای گرانیتی زاهدان می‌باشد.