طراحی و اجرای تکنیک تئاتر نمایشی و تأثیر آن بر خودکنترلی و سازگاری تحصیلی دانشآموزان ابتدایی
نویسندگان
1 استادیار گروه تکنولوژی آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.
doi
10.48310/reek.2024.16535.1319چکیده
زمینه و هدف: آموزش خلاقانه باعث درک عمیقتر مفاهیم، تفکر انتقادی و تقویت انگیزه یادگیری در دانشآموزان میشود. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف طراحی و اجرای تکنیک تئاتر نمایشی و تأثیر آن بر خودکنترلی و سازگاری تحصیلی، انجام شد. روش: این پژوهش با روش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروههای آزمایش و کنترل، بر روی 40 دانشآموز پسر مشغول به تحصیل در پایه دوم ابتدایی شهرستان جویبار، در سال تحصیلی 1403-1402 انجام شد؛ این دانشآموزان به صورت تصادفی خوشهای چندمرحله ای انتخاب شدند و در دو گروه 20 نفره قرار گرفتند و با استفاده از پرسشنامه خودکنترلی تانگی و همکاران و پرسشنامه سازگاری تحصیلی بیکر و سریاک بهعنوان ابزار اندازهگیری، میانگین و انحراف معیار به عنوان شاخصهای آمار توصیفی و تحلیل کواریانس برای تعمیم نتایج، انجام شد. پایایی آن به روش همسانی درونی بر روی دو نمونۀ آماری با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ، 83/0 و 85/0 به دست آمد. ضریب آلفای کرونباخ بهدستآمده برای این پرسشنامه در پژوهش حاضر، 88/0، است که نمایانگر پایایی مطلوب آن است. یافته ها: استفاده از تکنیک تئاتر نمایشی در آموزش درس علوم پایه دوم، تأثیر مثبت معناداری بر خودکنترلی و سازگاری تحصیلی دانشآموزان دارد. این تأثیر در مورد سازگاری تحصیلی (90%) بیشتر از خودکنترلی (31%) بود. نتیجه گیری: تئاتر نمایشی، روشی مؤثر برای ارتقای مهارتهای خودکنترلی و سازگاری تحصیلی دانشآموزان پایه دوم، در درس علوم است؛ بنابراین، توصیه میشود معلمان در صورت امکان از تکنیک تئاتر نمایشی در کلاسهای درس علوم استفاده کنند تا یادگیری دانشآموزان را پایدارتر و لذتبخشتر سازند.