رابطه ی مهارتهای ارتباطی، سلامت روان و امید به زندگی با تاب آوری در دانشجو-معلمان دوره ابتدایی دانشگاه فرهنگیان
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، پردیس نسیبه تهران
2 گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، پردیس نسیبه، تهران،ایران
doi
10.48310/reek.2024.16873.1356چکیده
مقدمه و هدف: کارآیی نظامهای آموزشی متاثر از عملکرد معلمان است و معلمان برخوردار از ویژگیهای روانشناختی مثبت، نقش تسهیل کننده در توسعه نظام آموزشی بازی میکنند. هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه مهارتهای ارتباطی، سلامت روان و امید به زندگی با تاب آوری در دانشجو-معلمان دختر دوره ابتدایی دانشگاه فرهنگیان بود.روشها: پژوهش از نوع همبستگی و جامعه پژوهش شامل تمام دانشجو-معلمان مقطع کارشناسی پردیس نسیبه تهران در سال تحصیلی 1402-1403 بودند که از بین آنها با استفاده از جدول مورگان و بر اساس روش نمونه گیری طبقهای تصادفی 327 نفر انتخاب شدند. جهت جمع آوری دادهها از پرسشنامههای تاب آوری تحصیلی (ساموئلز و وو، 2009)، سلامت روان (گلدبرگ، 1978)، مهارتهای ارتباطی (جرابک، 2004) و امید به تحصیل (خرمایی و کمری، 1396) استفاده شد. دادهها از طریق نسخه 25 نرم افزار SPSS و ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تجزیهوتحلیل شدند.یافتهها: نتایج نشان داد متغیرهای مهارت ارتباطی، سلامت روان و امید به زندگی میتوانند تاب آوری دانشجو-معلمان را پیش بینی کنند (05/0>p). نتیجهگیری: به طور کلی، نتایج نشانگر نقش مهارت ارتباطی، سلامت روان و امید به زندگی در پیشبینی تاب آوری دانشجو-معلمان بود و میتوان از مطالب مطرح شده برای بهبود تاب آوری دانشجو-معلمان بهره گرفت.