مقایسه اثربخشی درمان شناختی رفتاری و مصاحبه انگیزشی بر سازگاری روانی اجتماعی، هورمون کورتیزول و تنظیم شناختی هیجان در بیماران عروق کرونر قلب
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای روانشناسی سلامت، دانشگاه آزاد اسلامی (واحد امارات متحده عربی) (نویسنده مسئول)
2 دانشیار گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه خوارزمی
3 استاد گروه روانشناسی، واحد بین الملل کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایران
4 جراح قلب و عروق ، مرکز قلب و عروق شهید رجایی
doi
10.22038/mjms.2021.18846چکیده
مقدمه: بیماری قلبی عروقی بیماری جدی، مزمن و تهدید کننده حیات در جهان محسوب می شود. به همین دلیل این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری و مصاحبه انگیزشی بر سازگاری روانی اجتماعی، میزان هورمون کورتیزول و تنظیم شناختی هیجان در بیماران عروق کرونر قلبی طرح ریزی شده است.روش کار: بدین منظور از جامعه زنان 30 تا 50 ساله مبتلا به بیماری قلبی-عروقی مراجعه کننده به مرکز درمانی شهید رجایی شهر تهران تعداد 45 نفر به شیوه ی در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفی در گروه های آزمایشی و کنترل (هرگروه 15 نفر) قرار گرفتند. متغیرهای وابسته در دو نوبت پیش آزمون و پس آزمون با استفاده از مقیاس سازگاری روانی اجتماعی ، کیت کورتیزول بزاقی شرکت IBL آلمان و پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان مورد اندازه گیری قرار گرفتند.نتایج: تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر نشان داد که هر دو گروه مداخله ی شناختی رفتاری و مصاحبه ی انگیزشی بر بهبود سازگاری روانی اجتماعی، کاهش هورمون کورتیزول در بیماران عروق کرونر قلب و بهبود تنظیم شناختی هیجان نسبت به گروه کنترل در هر دو مرحله ی پس ازمون و پیگیری اثربخشی معناداری داشته اند.نتیجه گیری: هر دو درمان به یک اندازه بر بهبود سازگاری روانی اجتماعی بیماران موثر بوده اند اما مصاحبه ی انگیزشی در کاهش کورتیزول نسبت به درمان شناختی رفتاری موثر تر بود و درمان شناختی رفتاری نسبت به مصاحبه ی انگیزشی در بهبود تنظیم شناختی هیجان اثربخشی معنادارتری داشت.
