بررسی رابطه تاب‌آوری‌ و تعارضات زناشویی زوجین در دوران فاصله‌گذاری اجتماعی شیوع ویروس کرونا

نویسندگان

1 گروه روان‌شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خمینی‌شهر، اصفهان، ایران

2 گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

3 گروه روانشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

4 گروه مشاوره خانواده، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران

doi
10.22038/mjms.2021.20116
چکیده

مقدمهشرایط کرونا همه ابعاد زندگی را تحت تاثیر قرار داده است که از جمله آنها ارتباط زناشویی است. پژوهش حاضر با هدف تعیین میزان ارتباط تاب آوری و تعارضات زناشویی زوجین ایرانی در دوران فاصله گذاری اجتماعی شیوع ویروس کرونا در سال 1399 انجام شد.روش کارروش این پژوهش توصیفی و از نمونه طرح‌های همبستگی بود. جامعه پژوهش حاضر زوجین در دوران فاصله گذاری اجتماعی شیوع ویروس کرونا سال 1399 می باشد که با توجه به نوع تحقیق، حجم نمونه آماری 100 نفر که برابر  50 زوج تعیین گردید و با استفاده از روش نمونه گیری خوشه‌ای تصادفی از بین جامعه آماری انتخاب شد. ابزار پژوهش پرسشنامه‌های تاب آوری کانر و دیویدسون (2003) و تعارضات زناشویی ثنایی ذاکر و براتی (1387) بود. اطلاعات گردآوری شده با بکار‌گیری تحلیل همبستگی پیرسون  و رگرسیون همزمان در نرم افزار spss23 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایجنتایج مطالعه نشان داد تاب‌آوری و مولفه‌های آن با تعارضات زناشویی رابطه منفی دارند، در مجموع هرچه تاب‌آوری و مولفه کنترل بیشتر باشد مقدار تعارضات زناشویی کمتر است.نتیجه­گیریبا توجه به نتایح بهتر است زوجین در دوران فاصله گذاری اجتماعی شیوع ویروس کرونا با همسر خود منعطف‌تر برخورد نمایند تا کمتر در دام تعارضات زناشویی افتند.