کاربرد روشهای الگوریتم ژنتیک و K-نزدیک ترین همسایه در تدوین سیاستهای بهره برداری از مخزن در زمان وقوع سیلاب
نویسندگان
1 استادیار /و عضو قطب علمی مهندسی و مدیریت زیرساختها، دانشکده فنی دانشگاه تهران
2 کارشناس ارشد/ دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تهران.
doi
چکیده
در حال حاضر بهرهبرداری از اکثر سدهای مخزنی کشور در شرایط سیلابی به صورت تجربی میباشد و عملاً دستورالعمل مدونی برای تعیین میزان خروجی در زمان وقوع سیلاب خصوصاً در حوزههای فاقد سیستم هشدار و پیشبینی سیلاب وجود ندارد. در این تحقیق سعی شده است با توجه به سابقه سیلابهای به وقوع پیوسته در سیستم رودخانه- مخزن کارون، بهینهسازی بهرهبرداری از سد شهید عباسپور به نوعی صورت گیرد که میزان تجاوز دبی خروجی از دبی سالم رودخانه پاییندست حداقل شود. به منظور تعیین خروجیهای مخزن در شرایط سیلابی از مدل الگوریتم ژنتیک که به همین منظور تدوین شده، استفاده شده است. تابع هدف این مدل به صورت پارامتری درنظر گرفته شده بدین معنی که نسبت خسارت با توجه به میزان تجاوز جریان از حد مجاز توسط مدل تعیین میشود. کارایی مدل ژنتیک با سیلابهای تاریخی و سیلابهای بازسازی شده با دوره بازگشت 50 ساله بررسی شده است. خروجی مدل الگوریتم ژنتیک با استفاده از روش K- نزدیکترین همسایه (K-NN) جهت تدوین سیاستهای بهرهبرداری در زمان سیلاب استفاده شده و نتایج آن با معادله رگرسیون خطی برای شبیهسازی مقایسه شده است. نتایج به دست آمده از این دو مدل بیانگر کارائی آنها در تدوین سیاست بهرهبرداری از سد در زمان وقوع سیلاب میباشد.