آفرینش سرمایه نمادین از گنجینههای نسخ خطی با ایجاد موزههای روایتمند
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار،ایران عضو شورای سیاستگذاری انجمن ترویج زبان و ادبیات فارسی
doi
10.30481/lis.2022.340785.1992چکیده
هدف: پژوهش پیش رو به بررسی ظرفیتهای پنهان و آشکار گنجینههای نسخ خطی برای آفرینش سرمایههای نمادین تازه، با بهرهگیری از نسخ، در قالب موزههایی روایتمند، از گونه علمی ـ تاریخی میپردازد.روش: در پژوهش پیش رو با روش تحلیلی ـ توصیفی و با بهرهگیری از منابع کتابخانهای، برداشتی اساطیری از معنای واژگانی موزه ارائه میشود و ضمن ارائه طرحی نو برای چیدمان و معماری موزهها با بهرهگیری از الگوهای معابد و آیینهای اسطورهای، ضرورت ایجاد موزههای روایتمند متکی بر نسخ خطی تبیین میگردد.یافتهها: گنجینههای نسخ خطی، سرمایههایی نهفته هستند که روایتمندساختن آنها در قالب موزههای علمی ـ تاریخی میتواند به آفرینش سرمایههای نمادین تازه برای جامعه بیانجامد. موزه، پیوندگاه میدان آموزش، میدان گردشگری و میدان هنر است که نسخههای خطی در این میدان مشترک، با بهرهگیری از یک روایت ویژه، میتواند به سرمایه نمادین مبدل شود.نتیجهگیری: تجسم تاریخ تطور علوم و مفاهیم علمی در قالب موزههایی روایتمند، افزون بر کارکردهایی چون آموزش، هویتبخشی و آفرینش سرمایههای نمادین، میتوانند پیامدهایی شبیه پیامدهای آیینهای اساطیری برای بازدیدکننده داشته باشند. الگوبرداری از نیایشگاهها و آیینهای اساطیری در اجرای موزه، میتواند تصاویر کهنالگویی ضمیر ناخودآگاه جمعی بازدیدکننده را برانگیزاند و او را در فضایی شبه اساطیری قرار دهد؛ فضایی شبه اساطیری که بازدیدکننده در آن ضمن بازگشت به دورههای تاریخی پیشین، رهایی از زمان خطی و احساس نو شدن بر پایه حضور در زمان قدسی اساطیری را تجربه کند.