بکارگیری الگوریتمهای JST و CUSP در بهینهسازی آیرودینامیکی روش الحاقی گسسته در جریان تمام-سرعت لزج روی شبکه بیسازمان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری هوافضا ، تهران، دانشگاه صنعتی خواجهنصیرالدین طوسی، دانشکده هوافضا
2 استاد دکتری هوافضا ، تهران، دانشگاه صنعتی خواجهنصیرالدین طوسی، دانشکده هوافضا
doi
10.22044/jsfm.2021.2189چکیده
در این مقاله در ابتدا یک حلگر تمام-سرعت به روش پیششرطگذاری بر روی الگوریتمهای JST و CUSP در جریان لزج توسعه داده شده و با الگوریتم بالادست "رو" مقایسه شده است. در این مقایسهها، نتایج حالت پیششرطی و حالت عادی بدون پیششرطی با یکدیگر مقایسه شدهاند. نتایج نشان میدهد که در سرعتهای کم، کاهش باقیمانده و همگرایی ضرایب آیرودینامیکی در حالت بدون پیششرطی به سختی حاصل میشود در حالی که حل معادلات با پیششرطی این مشکل را مرتفع نموده است. در گامی دیگر، کلیه این روشها و الگوریتمها با نتایج تجربی مقایسه و صحتسنجی شدهاند. در اینجا نتایج نشان میدهد که دو الگوریتم بالادست "رو" و الگوریتم CUSP تطابق خوبی با نتایج تجربی دارند و الگوریتم CUSP سریعتر میباشد. در گام بعدی، بهینهسازی آیرودینامیکی به روش حل معادلات الحاقی گسسته بر روی این الگوریتمها پیادهسازی شده و نتایج مجددا مقایسه شدهاند. در این فاز، گرادیان تابع هدف روش الحاقی گسسته با روش اختلاف محدود مقایسه و اعتبارسنجی شده است. این مقایسه برای هر سه الگوریتم انجام شده است. تطابق قابل قبولی در نتایج بین روش الحاقی گسسته با روش اختلاف محدود مشاهده میشود. در یک نتیجهگیری کلی میتوان اذعان داشت که الگوریتم CUSP تا حدودی از دو الگوریتم دیگر سریعتر بوده و گزینه مناسبی برای بهینهسازی است.